Çok yakınımı kaybettim bu zamanları nasıl aşarım?

Zamanla alışıyoruz, o acı ilk tazeliğinde kalsaydı kimse yaşayamazdı...
Ölen yakınımızın ihtiyacı olan şey arkasından dökülen gözyaşı ve üzüntüler değil, "dua". Onun artık duaya ihtiyacı var, iyi anılmaya ve arkasında bıraktığı hayırlı insanlara.
Bu sizi de bir nebze olsum ferahlatacaktır, ona hala iyi gelebilirsiniz.
Bir gün hepimiz öleceğiz kaçarımız yok ve sonunda kavuşmak ümidi ile. Kendinizi bırakmayın ve üzmeyin çünkü bu bir şey kazandırmayacak. Hayat devam ediyor gülün, eğlenin diyemem bu imkansız... Fakat kendinizi alıştırın...