Samimiyet; Herkesle yaşanamayan. Bazısına karşı bol keseden kullandıran, bazısına cimrilik ettiren, yapmacık olanı insanın üzerinde çok kötü duran hoş ve duygusal bir davranış!!! Samimiyeti sever misiniz...✔ #Acid_Qeenn.🌺
Elbette samimiyeti severim. Ama kime karşı kurulacağı çok güzel seçilmeli. Bana göre gerçek samimiyet, kişinin dürüstlüğü ve kendini açması ile doğru orantılıdır. Kişi eğer bana kendini açabiliyorsa ben onun en derinlerde yer alan acılarını dahi biliyorsam, o bana samimi gelir. Samimiyet ye güveni doğrurur. Ancak sürekli olarak benimle yüzeysel olarak görüşürse ben bunu kolayca sezer ve samimiyetin s sini bile alamam ondan. Haliyle de kendimi yanında yalnız hissederim. Samimi olmayı seviyorum, ama samimiyet gördüğüm kişiyle.
Kişilik & Karakter konusunda 13,7b cevap paylaştı.
Samimiyeti severim evet ama görmek istediğim insanların üzerinde.. Herkese yakışmıyor çünkü samimi davranışlar.. Bazıları buram buram menfaat kokuyor mesela.. Olabildiğince samimi olmaya çalışırım düşünce ve duygularımı dile getirirken fakat asla herkese değil.. Yine aynı şekilde hak ettiğini düşündüğüm insanlara karşı.. Beklentimi düşük tutuyorum insanlardan yana aslına bakarsak.. Ben kimseden bana şöyle ol bana böyle ol gibi bir beklenti içine bile girmemeliyim.. İçinden gelmeli ben demeden yapmalı üzerine düşeni.. Keyifli akşamlar..
Bayılırım. içtenlik benim için çok değerli. Samimi insanın kötüsü bilene en azından nettir. Samimiyetin olmadığı bir ilişkide bende olamam. Hiç bir şeyin anlamı yok gibi yoksa.
Laubalilikle karıştırılmayan samimiyeti severim ben. Adına samimiyet diyen ama gerçek samimiyetin ne olduğunu bilmeyen patavatsız, boş ve gereksiz yakınlık kurmaya çalışanları sevmem. Daha içten, şeffaf ve duygusunu hissedebildiğim şekilde olmalı.
Herkesle samimi olan insan basit geliyor bana.. Tam tersine; çok da samimi gelmiyor.. İnsan herkese aynı yakınlıkta olabilir mi? Mümkün değil ama öyleymiş gibi davranmaları soğutuyor beni onlardan..
Ayrıca biriyle de olsa aşırı samimi olmak laubalilik ve seviyesizliğe yol açıyor zamanla..
Samimiyet benim gözümde 2 kısımdan oluşur; 1. Manevi Samimiyet2. Somut SamimiyetManevi samimiyet; insan karşındakini çok sever, ama bunu gösteremez. İstese de dokunamaz, sarılamaz, O'na sevdiğini söyleyemez... Mesela, anne-baba... gibi. Somut samimiyet ise; insan tam anlamıyla karşındakine her şeyini gösterir, çekinmez, sevdiğini söyler, dokunmak ister... Beni soruyorsan, ben herkesle samimi olamıyorum. Tanımayanlar buzdolabı gibisin derler, ama gerçekten tanıyanlar samimiyetimi görürler...
Her insanla samimiyet kurmayı sevmem. Belli insanlarla yakın olmayı, içli dışlı olmayı tercih ederim. Ki doğru olan da budur. Sıcakkanlılıkla, samimiyeti birbirine karıştırmamak gerekiyor.
Herkezle sevmem.. Sevdiğim değer verdiğim değer gördüğüm içi dışı bir güven duyduğum kendimi rahat hissettiğim benim için çok özel olan nadide ve az insanla samimi olurum..
Samimiyetten ne anladığımız bence önemli. Bence samimiyet doğal olmaktan gerçekten kişiye göre kendi farklı gösterme çabasında olmamaktan geçer bunu kim istemez