Tüm insani ilişkilerin ardında kimse farketmese bile çeşitli miraslar kalır mı?

Kesinlikle kalır. En azından bir anısı olur. Bisiklet kullanmasını ilk öğrendiğim gün yanlışlıkla bir adama çarpmıştım. 6 yaşlar tabii. Adamın o sırada yüzüne birkaç saniye bakabildim ve bana gülümsemişti. Ve bugün, 19 yıl önce birkaç saniye baktığım adamın yüzündeki kırışıklıklarına kadar hatırlıyorum. Eğer o adam bana kızsaydı çoktan unutacaktım çünkü çarptığımda bana kızacağını düşünmüştüm ilk başta, o gülümseyerek beni şaşırttı ve hafızamda kalıcı yer edinmesini sağladı.

Çok kısa süreli ilişkiler de bile bu tipte tatlı hatıralar kalabilir insanın zihninde.

Acı, hayal kırıklıkları insanı olgunlaştırır. İnsan yontuldukça da tecrübe kazanır. Hataya daha az bulaşıp önündeki sisli yoldan çıkar. Genellikle geçmişin penceresinden bakıldığında iyi izler olmadığını görürüz. İnsanlara olan güvenin yerinden sarsılması yatar temelinde ve bu şekilde de çevreden kendini kademe kademe soyutlarsın.