Ya "ömür boyu tek eşlilik" insan doğasında yoksa?

Muhteşem bir makale okudum. Uzman olmayan kişşilerin asla ayıramayacağı iki fare türü var (cins ismi önemli değil A ve B diyelim).
A türü erkekleri çok eşli. Dişi haremi kuruyor, diğer erkeklerle kapışıyor, yavruyla ilgilenmiyor.
B türü erkekleri seri tek eşli. Yani, dişiye kur yapıyor, "hediye" getiriyor, yavruya beraber bakıyorlar, başka dişiler de yavru kendine yetene kadar ilgisini çekmiyor.

Bu hayvanların beyinleriyle oynuyolar. Ama nasıl oynama. Bağlılık hissi yaratan hormonlar (vazopresin) enjekte ediyorlar, nöronlarda alıcıları tetikleyen yapay virüs veriyorlar vs.

Sonuç şu: A türünün beynindeki vazopresin alıcılarının sayısını artırınca, B türü gibi tek eşlilik eğilimleri gösteriyor. B türğnde de bunu baskılsyınca, agresif, her dişiye atlayan bi hale geliyor.

Vazopresin, insan erkeklerinde de aynı işleve sahip. Tabii insan üzerinde yapılamıyor bu deneyler ama insan, bu iki türün arasında bir cinsel seçim davranışına sahip olduğu düşünülüyor.

Hani beylik "karakter meselesi" dediğiniz şey, aslında öyle değil ve doğal yapımızda var ise nolacak? Bütün bu tek eşlilik güzellemeleri zorlama olmuyor mu?
Dökülün bakalım