Acılarımın bana zararı oldu evet ama kötü bir insan olarak değil, yani o anlamda değil, beni iyi nie insan mı yaptı diye sorarsanız belki evet ama bana karşı hayır çünkü hep üzülen, canı yanan ben oldum. Etrafa iyiyim ama bana karşı o acılar iyi olmadı maalesef. : ) yine de belki de o acılar olmasaydı, bazı şeyleri göremeyecektim. Zararı dokundu evet ama en azından bilerek bazı şeyleri görüyorum, yararları da bunlar.
Yaşadığım tecrübelerden önce fazla hassas ve fazla iyi niyetliydim sonrasında kötü bir insana dönüşmedim ama fazla umursamaz oldum artık çünkü yaşanılan hayal kırıklıkları sömürülen duygular beni bu hale getirdi sanırım şu anki kendimden gayet memnunum ve kendimle barışığım en önemlisi de bu zaten
acılar gördükçe iyi oldum çünkü bana o insanlar öğretti bu kadar kötü olursam bir insanın kalbini kırarken bu kadar acı çektiricem ve ben kimsenin kalbini kırmak istemiyorum
İyi ya da kötü olmak her zaman asıl tanımına uymuyor.. Bazen kötü olmak iyidir.. Çünkü iyi olunca kötü olursun.. Kötü tecrübeler yaşayan birinin de iyi kalması çok zor.. Nabza göre şerbet vermek gerekiyor.. Ne kadar bütün benliğinle gitsen de, aynı çıplaklıkta karşılık verilmiyorsa a-ptal konumuna düşer insan ve hâlâ iyi davranmak imkanız olur.. Yanıyorsan, kül edeceksin..
Valla duruma göre değişkenlik gösterdi. Daha iyi yaptı desem bana iyi gelen başkasına iyi gelmiyor. O yüzden ne olduğunu düşünmek istemiyorum. Bu acıları hiç düşünmek istemiyorum.