Bende aynı soruyu sormayı düşünüyordum bugün. Hızlı olan kazanır daima :) Kayıp hissettiğim zaman işin açıkçası bir yol arayışına girmiyorum. Çünkü derin bir ormanda panik yapıp iyice batan bir izciye dönmek istemiyorum. Zamana ve akışına bırakıyorum.
Bazen yol kendini buluyor, bazen sen yolu kendin buluyorsun. Çabalamaya ve kendini parçalamaya gerek yok bana göre. Eğer bir yol bulma arayışı içine girersem de mutlaka bulurum. Bir çok karanlık yoldan tek başıma kurtuldum. Bunlar benim için hiçbir şey.
Kendi bulduğum da oluyor ya da bir başkasına yolu soruduğum da. Nedendir bilmem kimisi yanlış yolu tarif ediyor kimisi doğru yolu. Çok yol gördüm ben, çoğuna girdim çıktım. Kimi yolda sevgi, dostluk, kardeşlik gördük. Kimi yolda ihanet, entrika, yalan dolan. Yolu kimin gösterdiğinden çok bile bile o yola kendi isteğimizle gitmemiz bence daha önemli. Ben sonunu bildiğim yola bodoslama gidersem bu benim hatam olur ama sen yönlendirmişsen de senin hatan. Hatasını kabullenenler kalmadığı için artık kendi yolumuzu kendimiz buluyoruz.
Bulmaya çalışıyorum evet, bazen kendim sayesinde bazen re destek alarak ama ilk kendim bulurum, çünkü yolun kararına ben veririm. : ) Bazen sanki o yol kapalı gibi hissediyorum, sanki bir çıkmaz sokak ama bazen bunu da biz koymuyor muyuz? Bence kesinlike bizim elimizde bazı şeyler. Onlara göre yolumuzu seçmeliyiz, yanlış yolu seçtiğimiz için zaten kayboluyoruz. Buna gerek kalmaması için, adımlarımızı sağlam, dikkatli atmalıyız ki, yolumuz temiz olsun. İyi günler dilerim! 🌸
Kişilik & Karakter konusunda 13,6b cevap paylaştı.
Kaybolmamayı öğrendim.. Yolumu yönümü bilerek değiştirmek istemezsem elbette.. Yanlışlıkla kaybolmuyorum en azından, bilerek kaybolursam da yolun ve yönün önemi kalmıyor.. Bulunduğum yerde kimse bulamasın kafidir o saatten sonra.. Keyifli akşamlar..
Çıkış yolumu benden başkası bulamaz da, bilemez de. Karmaşık ya da kayıp gibi hissettiğim zamanlarda pusulam kendim oluyorum. Hangi yolun benim için en iyisi olacağını yine en iyi ben bilirim sonuçta.
başkalarına bağımlı olmayı medet ummayı çocukken bile beceremezdim şimdi her ne kadar kimi zaman ihtiyacım olduğunda yardım istemem gerektiğini bilsem de hala mümkün mertebe kendi şeytanlarımı kendim öldürüyorum.
Genellikle kendim bir hâl çare bulmaya çalışıyorum. Eminim en yakınlarıma anlatsam anında bana yardımcı olurlar da bazı şeyleri kendi içimde yaşayıp halletmeyi daha çok yapıyorum
Bence kimseye sorununuzu anlatmayın çünkü yüzünüze vuruyolar bugün değil ama elbet ilerde yüzünüze vururlar kısacası kendim çözüyorum çözmesene nolucak ki dünyanın sonunu..