Korkularınızdan kaçar mısınız yoksa üzerine mi gidersiniz?

Şimdiye kadar korkularımın üstüne gittim ama her defasında daha beter yara aldım. Kaçmakta çözüm değil illaki karşına çıkıyor. Vesvese gibi düşünmek lazım ve ağır travmalarda olduğu gibi yapılması gereken yapılmalı. Olan şey kabul edilmeli ve üstüne gitmeyide çalşılmamalı kabul edince kaçmanında anlamsız olduğu bilinmeli. Çünkü kabul etmişsin yenilgi veya ne olursa olsun derslerini almışsın hayatına devam ediyor olursun. Bazen bazı durumlarda birşeyler yapmaktan (kaçma veya üstüne gitme) hiç bir şey yapmamaktan daha zararlı çıkmana neden olur. Bataklık gibi çırpındıkça batmana neden olabilir. Mesela öyle bir duruma geliriz ki tüm kapılar yüzümüze kapanmıştır. En olmayacak kişiler bile sırt dönmüştür. Biz kapana sıkışmış gibi hissederiz. Didindikçe boşa yorulur umutsuzluğa kapılır belki de kapıyı omuzla kırıp çıkmaya çalışırken bir tarafımızı yaralarız. Ama esasında olan ise dışarı fırtına öncesi sessizliktir. Fırtına çıkmak üzeredir. Allah ise kapıyı kapatıp bizi güven altında tutmaktadır.Çıkarsak kaybolup gideceğizdir

Küçükken karanlıktan çok korkardım. Işığı kapatınca felan biri beni alıp götürecek gibi hissederdim. Sonra az daha büyüdükçe belirli filmlerden ve kitaplardan öğrendim ki karanlıkta kal. Kaldım baktım kaçıran eden yok. Şimdi büyüyünce de mağara da sıkışma fobisi başladı bende hiç mağaraya gitmediğim halde yine film ve dizilerden galiba etkilendim. Kolostrofobim yok ona eminim dar alanda sıkışıp üstüme bir şey çökme durumu var. Korkumun üstüne gitmek için de gidip bir mağaraya giremem :D

Kaçmam ve üzerine gitmem. Korkularımın benim üzerime gelmesini beklerim. Mesela köpeklerden korkan bir insanım ama üzerime doğru köpek koşunca kaçmam ya da korkumu yenmek için ona yaklaşmaya çalışmam ya da yolumun üzerinde 1 köpek varsa yolumu değiştirmem vs vs uzar bu 😅.