Gönül ilişkiniz, ailenizden birisi, arkadaşınız bile olabilir. Size fiziksel ya da psikolojik şiddet gösteren birini affeder misiniz? İş arkadaşım ile Bergen filminden bahsettik. O kadar şiddete rağmen her pişmanlık lafına, sevgi lafına inanıp nasıl affedebilir hayret diye söylendim. Affeden de bir sürü insan var. Bergen ilk değildi, son da olmayacaktır...🦁
Şiddet uygulayan kişiyi affetmem, affeden de aptaldır. Bizim elimiz ne topluyor? Armut mu? Valla şiddet gösterdiğine pişman olur. Korkudan affedenler olur ama, bunun sonunu hepimiz iyi biliyoruz. Keşke böyle sonlar olmasa. Zaten milletimiz affede affede, o şiddet devam eder. Üzgünüm ama gerçekler bundan ibarettir. Sonuçta bir yapan yine yapıyor. Gönül ilişkisin de şiddet olmaz. Orada bir şiddet var ise, bu aşk değildir saplantıdır. İnsan sevdiğine kıyamaz sonuçta. Kıyan kişiye de adam demem, şerefsiz derim. Ortada bir şiddet var ise, psikolojisi yerinde değildir. Affeden bir sürü insan var değil de, belki zorunda olduğunu düşünüyordur. Sonuçta sağlıklı düşünemiyorlar. Hele ki evli kişiler, çocukları için katlanan kişiler vs. Allah böyle kişilerin yardımcısı olsun gerçekten.
İnsan sevdiğini sanarak katlanıyor bazen ve dışarıdan öyle konuşmak çok kolay olsa da, psikolojik ve fiziksel şiddete maruz kalan kişiler asla düzgün düşünemiyor çünkü bu tür şiddete eğilimli olanlar tüm ayarlarıyla oynuyor insanların. Bazıları sonradan farketse de bu durumun affedilmez ve sevgi, aşk falan olmadığını, bazıları bir ömür boyun eğiyor maalesef. Toplumsal baskı, çaresizlik hissetme ya da çocuk varsa eğer çocuğunu koruduğunu sanarak devam ediyorlar. Oysa ki hiçbiri buna göz yummak için bir sebep değil, ki zaten öyle insanların sevmeyi zerre bildiğini düşünmüyorum. Affedilmez olan belli başlı şeyler vardır benim gözümde, bunlardan birisi de tam olarak bu konu. Sevdiğine kıyamaz seven kişi, onu incitmeye korkması lazımken, kendisi kimseye fırsat vermeden bunu yapıyorsa zaten çokta bir şey söylemeye gerek yok...
Celladın sevmek diye bir tabir vardır ya. Aslında bir hastalık bu. Hasta bir duygu ile birini sevmek. Allah kimseyi düşürmesin o duruma. Hayatımızın birçok noktasında insanlar bize bu şiddeti uyguluyor. Bazen farkına varıyoruz bazen sonradan aklımız başımıza geliyor. Kimi de bilse dahi vaz geçemiyor, sonunu getiriyor. Tamamen psikolojik bir rahatsızlık. Altında yatan birçok sebep olsa gerek.
Gönül ilişkilerimde fiziksel değil de psikolojik şiddet gördüğüm kesin. Çoğu da geri döndü. Kulaklarımda çınlıyor hepsinin hala dediği şeyler. Bu yüzden çoğu kurtuldum hissi veriyor. İçimde arkadaşlık ilişkisi harici cidden erkeklere büyük bir öfke var.
Bırak bana şiddet gösterilmesini, bir başkasına şiddet gösteren insanlardan dahi nefret ediyorum ben. Şiddetin her türlüsüne karşıyım. Sorunlarını şiddetle çözenlere insan bile demiyorum ben. Yani kısacası affetmem.
Fiziksel şiddet gördüm ve affettim şu an ki aklım olsa affetmezdim. Psikolojik şiddetin en ağırını yaşadım ve oda geçti. Sevmek böyle bir şey olmamalı ve katlanilmamali
Affetmek boyun eğmek ya korkudan ya çaresizlikten ya da saplantılı sevgiden vs ler diye uzar gider ama zarar veren birini görmezden gelmek sineye çekmek benlik değil.
Genellikle eskiden bu zamana kadar olan evliliklerde bu var.(Eski evlilikler) Adam eşini dövüyor, kadın eşini sevdiğini ve çocuklarım var diyerekten her defasında eşini affediyor. Ailesi anlayışlı olmayan, cahil ve kocamdan başka gidecek kimsem yok diye düşünen kadınların eşleri bile bunları bildikleri için (kadının çaresiz olduğunu bilerek) ona seçenek sunuyor. "Kapı orada! Nereye gidersen git! Ya da ben buyum huyumu değiştirmem." Ben merak ediyorum eşi onu dövdüğü halde hala nasıl sevebiliyorlar?
Şiddetin affı bana göre de olmamalı. Özellikle kadınların kocaları tarafından uğradıkları şiddet. Yani baba oğula bir tokat atar. Anne kızına belki bir kulak çeker bunlar farklı şeyler. Fakat elin oğlu bir kadına şiddet uygulayamaz. İzin vermemeli kadınlar buna. Daha net ve sert durmalılar.
Şiddet göstermek derken, tek şiddet fiziksel değil tabi ki, psikolojik şiddet de affedilemez. Yani tek fiziksel değil, psikolojik şiddet de konuşulmalı, söylenmeli, kabul edilmemeli kesinlikle. Hayatına eğer bu şekillerde şiddet uygulanıyorsa çözüm bulunması gerekiyor. Eğer çok ciddi değilse kesinlikle uzaklaştırılmalı, eğer ciddiyse durum büyük çözümlere başvurulmalı.
Şiddet çok tehlikelidir ve affedilememelidir, affetmek de normal olmayan bir davranıştır, o kişiye bağlanmak vs. sorun o yüzden kesinlikle affedilmemelidir.
Türkiye'nin genel toplumsal sorunu kocamdır döver de sever de diye bir algıdan son 10 yılıdır temizleniyor çok yazık. Ya da şiddeti meşrulaştıran herhangi bir şey de bu örnek kapsamındadır. Şiddeti kabul etmek akıl dışıdır. Şiddet eğilimli insanlarla birlikte olmak da kişiselliktir
Sanmıyorum affedeceğimi. Evet çok şeye sustum, kabullendim. Ama benimde bir sınırım var. Hayatta ne olursa olsun kabul edemeyeceğim belli şeyler var. Bunlardan birisi de şiddet. İster fiziksel, ister ruhsal olsun. Hepsi aynı kategoride şiddette! Şiddete kim yaparsa yapsın karşıyım. Dünyada en çok sevdiğim insan bile olsa anında silerim. Affetmem yani ☾
Affedip affetmemek kişinin çaresizlik durumuna bağlıdır. Failinden başka kimsesi olmayan, onun ekonomik gücüne muhtaç olan kadınlar hayatta kalma mücadelesi adına kabul edebilir. Ekonomik gücü kendinde olan, ailesinden kendine güvenmeyi öğrenmiş kadınlar ise terk edip gider. Çünkü durması için hiçbir sebep yoktur. Zarar gördüğü yerde aslında hiçbir insan durmak istemez, herkes bencil esasında. Ama bazen bazı şartlar en temel içgüdümüz olan kendi yararımızı düşünmenin önüne geçer.
Affedemem.. Sözle affetsem içimden affetmem.. Maalesef oluyor böyle şeyler hayatın içerisinde.. Keşke her şey kusursuz olabilse ama maalesef bazı konular toplum nezdinde de büyük problem olarak kalıyor.. Şiddet bence o an çaresiz ve zavallı insanların başvurduğu yol.. Hak eden olmuyor mu tabi ki taciz eden olursa ya da durduk yere gelip size küfür eden insanlar olunca tabi ki dayanamazsınız.. Keyifli günler..
Psikolojik şiddete hepimiz heran maruz kalıyor veya uyguluyoruz. Çoğu zaman unutuyor hep affediyoruz. Fiziksel şiddet psikolojik şiddetin gün yüzüne çıkmış olanı İkisinin birbirinden bir farkı yok. Biri bedeni incitip bitirirken, diğeri ruhu tüketiyor. Hangisi hangisinden daha kötü bilemiyorum. Bildiğim tek şey affettiğimiz, inanıp, güvenip, olmayacağını var sayarak affediyoruz.
Aileden, yaşantısı sırasında sevgi görmemiş bireyler maalesef saplantılı kişileri aşık, seviyor sanıp kendi de bağlanıyor. Filme gitmedim ama Bergenin hayatını okumuştum. Anlatılacak, konuşacak çok şey var da. O adamla röpottaj yapıyorlar ya o an iyice nefret ediyorum bu insan müsvettelerinden. Olan bir kadına oluyor işte sadece…
Asla affetmeyin. Erkek arkadaşım vardı her şey bana sinirlendiğinde kolumu sıkarak canımı acıtması sinirlendiğinde bir seyleri firlatmasiyla başladı seviyodum onu tanıdığımı sanıp böyle biri değil aslında diyip görmezden geldim kaç kere. Çok düşündüm kızlar acaba kolumu sıkması normal mi her erkek sinirlenince acaba bunu yapar mı acaba normal bir sey mi diye hep göz yumdum. Asla devam ettirmeyin çünkü bunlar hiç normal şeyler değil ne kadar seviyosaniz sevin bu ilişkiyi bitirin ama güvenli bir şekilde. Ben çok geç bitirdim ve bitirmek istediğimde boğazımı sıkıp kafamı duvara çarpmıştı. Bunlar hiç normal şeyler değil kızlar asla göz yummayın. Yardım alın anlatın korkmayın. Siz utanmayın onlar utansın. İyi ki bitirdim geç kaldığım için pişmanım ama olan oldu siz benim yaptığımı yapmayın umarim hicbir kızın başına böyle şeyler gelmez. Korkmayın biz çok güçlüyüz.
Şiddetin, öfkenin vs bu tarz davranışların bir geçmişi vardır. Altında yatan sebepler, yaşanmışlıklar vardır. O yüzden toplum kurallarına aykırı davranışlar sergileyen insanların psikolojik olarak incelenmesi, ele alınması gerekiyor. Ben affederim.. Fakat karşımdakinin vicdanını rahatlatmak için değil, kendi vicdanımı rahatlatmak için bunu yaparım😄
İhaneti bile affetme olasılığım var ama şiddeti asla. Şiddete meyilli bir insan güdüsel olarak evrimleşememiş kişi demektir. Düzelmesini bekleyene kadar canınızdan olabilirsiniz.
Hayır kesinlikle darp raporu alır surundururum hatta. Yüksek sese bile tahammülüm yok, şiddet böyle başlıyor zaten.. bağırmayla başlar, hakaretle devam eder, ittirip kaktirmalar dövmeye dönüşür.
Şiddetin her türlüsü kötü maalesef ve hiçbir insan kendisine bu yapılanları affetmemeli. Bunu yapan insanlarla da arasına mesafeler koyabilmeli. Ben affedemem, çok aşık olup gözlerim kör olmazsa...
Kadının affedici özelliği ile oluyor ve aşk girmişse araya birazda kör ediyor gözleri yanlış yaptığını bile bile aldanıyor erkek milletine işte bu bizde genel özellik aklımız başına gelince ya mezarda oluyoruz ya hapiste ya hastanede ya da kadın sığınma yerlerinde
Hayır.. asla! Şiddete başvuran bir insandan her şey beklenir 2020 yaz ayında dayım suçsuz yere dövmüştü o tokat yüzüme değil gururuma atılan tokattı! Bu yüzden affetmem.
Eskiden affediyor hatta sorunu kendimde arıyordum düzeltmek içinde özür dilerdim. Artik böyle insanlara asla tahammülüm yok. Kendime çok fazla zarar vermişim.
Affedilmemeli Bence Çünkü Bir Zaman Sonra Sende Derin Yaralar Açıyor Hem zihnen hem bedenen sanki tekrar yaşayacakmışsın hissiyatı veriyor Sevgili Olarak Soruyorsan Affedilmemeli Aile Olarak Soruyorsan Ne için vurduguna bağlı atıyorum bazen anne babalar çocukların aklı başına gelsin diye tokat atıyor ama iyiliklerini istedikleri için kötü niyet barındırıyorsa affetme zaten
Öncelikld Bana şiddet gösteremez 😄 çok iyi teknik biliyor olmasi lazım. Bir baskasına gosterilen şiddete asla göz yummam pisman ederim net!!! Görmezden falan da gelmem yani
Hayatta affetmem zaten kırılacağım kadar kırılmışım, bir de affedip gene mi kırılayım. İnsan bir hatayı bir kere yapar. Hem o kadar saf ve iyi kalpli değilim