Eskiden çok çılgındım, hep kafamın dikine giderdim. Sürekli bir şeyleri elde etmek için sabırsız davranırdım. İnsanların duygularına değer verdiğimi sanırdım ama öyle değilmiş. Kendimi düşünüyormuşum. Döndürelim çarkı, şimdiki kendim, kendini sevmeyi, ayrıca severken diğer insanları düşünmeyi öğrendi. Empati duygusunu geliştirdi, eskiye dönüp yaptığı hataları görüp onlardan ders çıkarmasını biliyor artık. Daha sabırlı, daha kararlı, özüne güvenen ve durgun biri. Hayattaki kontrol edemeyeceği durumları akışına bıraktı. Ve iyi ki de değişti.
Kişilik & Karakter konusunda 13,5b cevap paylaştı.
İkisini de seviyorum ben.. Eski ben olmasa şu an ki ben de olamazdı sonuç olarak.. Eskiye dair özlediğim bir kaç duygum var elbette ama şu an da bulunduğum karakter yapısından da rahatsız değilim.. Eskiden bir tık daha çabuk inanıyordum insanlara, sonra inancımı yitirdim.. Bundan üzüntü de duymuyorum.. Bence inanmamak insanı mutlu etmiyor belki ama daha da mutsuz olmasının önüne geçiyor.. Keyifli günler..
Şimdiki halimi daha çok seviyorum. Daha mantıklı, daha ayakları yere basan ve doğruyu/yanlışı daha kolay ayırt edebilen biriyim. Eskisi kadar hatalar yapmıyorum. Kendimi bulma konusunda büyük yol almış gibi hissediyorum.
Eski kendimi daha çok seviyordum. Önceden daha neşeli, daha pozitif eğlenceli biriydim. Her şeye gülerdim, dünya umrumda olmazdı. Şuanda da öyle ama eskisi kadar değil. Kafaya taktığım şeyler illaki oluyor. Şimdi ise her şey beni o kadar mutlu etmiyor, nelerden mutlu olabileceğimi dahi unuttum. Zamanla ve yaşanmışlıklar yüzünden insan duvar gibi birisine dönüşüyor. Daha duygusuz birisi olup çıkıyorsun ortaya. O yüzden bu halimden pek memnun değilim. Eski halim daha iyiydi.