İstemeyerek her zaman sahteyim ve çıkarcı neden böyle oluyor?

bir defa bunun bilinmesi, bir iş düzenin varsa onu bile bitirir, biliyorsundur. bazı iş yerleri düzenli tedavi alanları da problem yapmayabiliyor, ama geneli riskli bulur. anne babayla yaşıyorsan veya evliysen aile hayatı aslında kontrolde kalmana yardımcı olur, ama ailendekiler bu hastalığı bilmiyorsa bilmeleri gerekiyor, bildikleri takdirde bilmeden anormalliğin olması halinde anlayışla karşılayabilirler. bilmemeleri kötü olur. ayrı yaşamak v. s. seni kimseden de bu hastalıktan da kurtarmaya yetmez. bu kalıcı bir şey. lakin şu da var, nefis kontrolünü arttıran yönelimler senin bunu çok çok azaltmana saniyeler içindeki birer kötü düşünceler olarak geçip gitmesine kadar indirger.

doktor raporu olduktan sonra neden inanmasınlar, inanmak zorundalar, halen inanmıyorlarsa en azından yaşanacak olumsuz bir olayda konunun seni bağlayıp hastalığının üzerine gidilmemesi gerektiğini bilmeleri için raporlu bir uyarı yaptığını hatırlatma şansın olur. benim yakın bir tanıdığım aynı hastalığa sahipti ve aşırı inançsız biriydi aynı zamanda, yapmadığı arsızlık kalmıyordu. ailesi kontrol edemiyordu, denemedi doktor tedavi kalmadı. en sonunda bir kesim arkadaşları onu yavaş yavaş bir dini gruba çekti, grubun ise hastalara şifa dağıtma v. s. ilgisi bulunmaz sıradan bir cemaat. hasta burada kendini ve nefsini kontrol etmeye alıştıkça normalleşti, aradan bir yıl geçtiğinden artık pek öyle şeyler düşünmüyorum modundaydı hatta dini güzel halüsinasyonlar görüp mutlu olduğundan bahsediyordu, dine yönelimi abartmaması açısından da dinle pek ilgisi olmayan ailesi bir denge kurdu onun boş vakitlerini başka şeylerle de doldurması için Türkiye gezileri hobisi edindirdiler, işi de bırakıp tamamen dinsel hocalığa da yönelip artık hiç öyle yaşamıyorum çok şükür dedi. iyileşebileceğine inanmıyordum, sonra hastalığı araştırdımki bu tip hastalıklarda beyne hakimiyet ne kadar artarsa etkisi o kadar azalıyormuş, eğitimde bunu azaltan etkenlerden biri, dinsel yönelimde devam eden bir eğitim sonuçta ve psikolojik etkisi olan tarafı da varmış gerçekten.

yanlış anlaşılma olmasın, bir dindarlıktan söylemedim bu arada, şu anda içiyorum hatta.
başka bir çözüm yolu da vardır belki bazı bitkisel ürünler de iyi geliyor diye yazanlar vs. olabiliyor bu tarz hastalıklara, kimisi evet işe yaradı derken kimisi yaramadı diyebiliyor, biraz da hangi bünyeye uyumlu olduğuna bağlı, google'da uzun uzun araştır derim.

benim de öyle, ama bir gerçeği de yadsıyamam dindar insanlara göre kendime ve çevreme daha mı hakimim, kesinlikle hayır, muhattaplarının ve tanıdıklarının cümlesini katıp altından girip üstünden çıkıyorlar en adam amaçsız insanları bile adam edebiliyorlar. bu kadarını psikologlarda bile göremiyorum çoğu zaman. bir zaman manevi boşluk isimli bir kitap okumuştum, orada da benzer durumlarda neden dogmatik şeylerin etkili olabildiğini anlatıyordu heralde insanlarda aidiyet duygusunu bir referans noktasına bağlayabilmeleri onlara daha fazla etki etmesine neden oluyor.

bazen mecburiyetten bağlılık duyarız, örneğin kendi ayakları üzerinde duramayan ailesinden destek alan öğrenci oluruz. bazen de ilkesellikten bağlılık duyarız, benim sevdiğim beni şu halimle kabul etti, benim eşim benim için bu zamana kadar şunları yaptı, benim annem babam ileri yaşıma rağmen benim için her şeyi yaptı gibi. önemli olan burada ilkesel bağlılığı duyabilmek, bu yoksa bir de hep fedakarlık yapan taraf sensen, o zaman ok hayatında bir şeyleri değiştir derim. çünkü tek taraflı sevgi hasta ol olma her zaman psikolojiye daha fazla zarar verir.