Tek başına olmak ve korkmak?

Arkadaşlar merhaba size hikayemi anlatmak istiyorum. Tavsiyelerinizi almak için bu soruyu yazıyorum.
Ben çocukluğumdan beri sosyal hayattan bağım kopuk büyüdüm. Evden dışarıya çıkmayan, hobisi olmayan evden okula okuldan eve süren bir hayat. Ve bu liseden mezun olana kadar sürdü. Hiç arkadaşım yok. Çevrem yok. Aktivitem yok. Sabahtan akşama kadar evdeyim boş boş ve inanır mısınız hiç evden çıkmıyorum. Uzun süreden beri alışmışım. Dışarıya çıkacak nedenim bile yok o derece. Ve bende biraz kaygı ve fobi oluşmaya başladı haliyle... özellikle tek başıma bir Şeyler yapmaktan kaçınıyorum, kaygılanıyorum. Özellikle tek başına hastaneye, kafeye, mağazaya, avm vs vs buralara girmekten kaygılanıyorum. Tek başıma yapmak istemiyorum ve kaçıyorum sanırım biraz korkuyorum çünkü daha önce hiç yapmadım. Bir yakınımla konuşurken bana kendine yazık ediyordun. Hayatında bir hareket renk yok, hobi yok, arkadaş yok sorumluluk yok dedi ve ilk defa gerçekten oturdum ve düşündüm. Gerçekten yok. Moralim bozuldu ve ağladım. Kendimi bu hale getirdiğin için acaba benim yaşadığımı yaşayan birileri var mı? Nasıl bir yol izleyeceğimi bilmiyorum ve uyku tutmadı bu soruyu sorup fikirlerinizi almak istedim :(