Psikolojik açıdan çok yalnız ve bunalmış hissediyorum, ne yapmalıyım?

Merhaba, aynı ben de sizin gibiyim yani ben de kimseyi istemiyorum çünkü ailem dahil beni gerçekten düşünen, menfaati olmayan çevremde insan yok. Ancak ben hayallerime ket vurmayıp mücadele etmeyi seçtim. O yüzden siz de pes etmeyin. 22 yaş o kadar güzel bir yaş ki ben çok yaşlı olmasam da o yaşıma geri dönmek isterdim çünkü pek çok şeyi daha farklı yapardım ama şimdi de olgunlaştım, tecrübelendim diyorum ve hayata sımsıkı tutunmaya devam ediyorum. Siz de içine hapsettiğiniz alandan dışarı çıkmanız lazım yani ancak o şekilde düzelebilirsiniz. Başka türlü imkansız. Her şeyin gönlünüzce olması dileğiyle...

Bir çeşit depresyona girmişsiniz anladığım kadarıyla. Ben de sizin gibiydim, her şeyden o kadar bunalmıştım ki anlatamam. Hiçbir istediğim olmuyordu, hiçbir hayalim gerçekleşmiyordu. Ve her gerçekleşmeyen hayalimde biraz daha dibe çöküyordum, iyice karamsar olmuştum. Hiçbir şey yapmak istemiyordum. Ancak sonra kendimi zorladım ve hobiler edinmeye çalıştım. Çünkü bu durumdan kurtulmak istiyordum. Yaşamamın bir anlamı kalmamış gibi hissediyordum ve bir şeyler yapmaya karar verdim. Evde kardeşimin gitarı var, önce youtubedan videolar izleyerek gitar çalmaya çalıştım. Baktım bana iyi geliyor, farklı hobiler de bulmaya çalıştım. Mesela yürüyüşe gittim her gün. Bisiklet sürdüm. Satranç oynadım. Ve bir şeylerle uğraşınca, hayatımdaki olumsuzlukları çok düşünmeyince bu durumdan kurtuldum. Şimdi hayata çok farklı bakıyorum. Ne olursa olsun gülmeye çalışıyorum. Yaşadıklarımı çok kafaya takmıyorum çünkü sorunlar hep vardı ve hep var olacaklar. Sorunları takarak bu hayat geçmez. Yani bu durumdan kurtulmak sizin elinizde. Ancak benim yapabildiğim gibi tek başınıza yapamayacağınızı düşünmüyorsanız, psikolojik destek almanızda da fayda var.