Eğer çok değer verdiğim beraber güzel vakitler geçirdiğim mutlu olduğum karşılıklı aynı şekilde değer gördüğüm birlikte eğlenebildiğim anılarımın olduğu yediğim içtiğim ayrı gitmeyen biriyse bunu kesinlikle ama kesinlikle dile getirirm o an içime atıp onu kendi içimde sindirmek o kırıldığım konuyla tek başıma kendi içimde mücadele etmek yerine anlatırım dökerim içimi kurtulurum yoksa bana daha büyük sıkıntı haline dönüşebilir hemde tekrarlanmamasın bir daha aynı yerden kırılmamak için bunu konuşurum kendini affetirmesimi ya da ufak bir özür beklerim 🌿
Bunun için yapılabilecek tek bir şey varsa. o da beklemektir. Başka türlü geçmiyor çünkü. öyle türlü cadı iksirleri falan işe yaramıyor. depresyon desen bi yere kadar sonu yok. yani insan birçok şey deniyor ama olmuyor. bu arada kalp kırılmasının acısı fiziksel olarak bacak kırığı kadar bir acı veriyormuş bünyeye. bilim adamlarının yalancısıyım ben. böyle düşüne düşüne aylar bazen yıllar geçiyor. sonra bir bakıyorsun eskisi kadar acımıyor. her şeyin bir sonu olduğunu hepimiz biliyoruz.
Birine neden karılırım unuttum bile. Genelde insanların davranışlarına kızar ve sonrasında onun karakterinde böyle davranmak var der kendimden uzaklaştırırım soğurum geri dururum. Bu sebeple insanlarla fazla samimi olamıyorum içten gelmiyor başlangıçta ilerleyen süreçte davranışları uzun bi süre gözlemlemem gerek. Yinede beni üzecek bi davranışla karşılaşırsam büyük sitemler ederim ben sessiz duramam içimden bambaşka bi ben çıkar duymaz görmez olurum isyanım heryerde yankılanır. 👒