İnsanları sorguluyorum. Kendimi sorgulama ihtiyacı güdecek kadar davranışlarıma yabancı değilim. Neyi neden yaptığımı, neyi neden söylediğimi iyi biliyorum ve garipsemiyorum. Fakat insanların davranışları o kadar tuhafıma gidiyor ki onları sorgulamadan yapamıyorum.
Kişilik & Karakter konusunda 13,5b cevap paylaştı.
Selamlar. Bu soruya şöyle cevap vermek istiyorum.. İnsanların davranışlarına anlam yüklemekten sıkılıyorum ben.. O onu neden dedi, şu şunu neden yaptı, o bana neden öyle baktı gibi düşünceleri bırakalı çok oldu.. İnsanlar er ya da geç amaçlarını ben sorgulamadan da deşifre ediyor nasıl olsa.. canım ya da saf değiliz sonuç olarak ve bazen sorgulama bile yapmadan sonuca ulaşabiliyoruz.. Ben kendimi de çoğu zaman sorgulamıyorum.. Neden dersek hiç bir şeyi durduk yere yapmamaya gayret ediyorum.. Anlık düşüncelerle hareket ettiğim zamanlar da muhakkak oluyor fakat genele bakarsak düşünerek hareket ediyorum.. Keyifli akşamlar..
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
İnsanları sorgulasan kaç yazar? Anlamak mümkün değil ki.. Çıkarları doğrultusunda varsın hayatlarında. Bunu anlayıp tepkini gösterdiğin zaman işin en garip yanı sen kötü oluyorsun.
Kendimi sorgulamayıda bıraktım. Hiç uğraşamıycam kendimle 😬🤦♀️😂
Bazen insanları sorguluyorum bazen kendimi değişiyor fazlada düşünmemeye çalışıyorum gerektiği kadar düşünüp sorgulayıp sonra kenara bırakıyorum o düşünceyi fazla yormuyorum kendimi fazla sorgulamamak budaklandırmamak gerek özelliklede insanları insan kendin bir yerde çözer anlar kavrarda insanları anlamak zor bir sürü seçenek çıkıyor sorgulayınca ama hangisi olduğu konusunda bir kesin hükme sahip olamıyorsun bazen emin olduklarım oluyor ama onda da biraz uzun bir süre tanımam gerek onu aylarca belkide yani belirsizlik kötü o yüzden.
Her zaman önce kendimi sorguladım, empati yaptım.. Bazen üzülmemizin nedeni de bu zaten.. Aynı konumda olsaydık ben ne yapardım, nasıl davranır ne düşünürdüm diye. Taban tabana zıt olunca karşıdakini sorgular hale geliyoruz..
Ne onları sorgulayacak kadar kendimi tanıyorum, ne de kendimi sorgulayacak kadar onları. İkisini de sorgulamıyorum bu yüzden. Sorgu evresinden cevap arama evresine geçiş yaptım. Aradığım sorularımın cevabı sadece ๑
İnsanları.. çünkü kendimi biliyorum, yaptıklarıma ve yapacaklarıma neden olan olgulara hakimim. Ama bazen insanlar ve yaptıkları davranışlar garip geliyor. Bunlara neyin neden olduğunu sorgulamadan edemiyorum...
Kendimi daha çok sorgularken daha da huzursuz oluyorum. İnsanların davranışlarına özel anlamlar yüklemiyorum. Bir mana aramıyorum. Sebep-sonuç ilişkisi kurmuyorum. Çok özel ve yakın olduğum insanlar istisnadır.
Kendimi nadir sorgularım çünkü otokontrolüm var az çok ne yaptığımı biliyorum. Çok nadiren ben bunu nasıl yaptım diyip duvara kafa atasım geldi. İnsanları hiç anlamıyorum ve sorguluyorum.