İsteyerek kimseye haksızlık etmem, bundan önce etmedim bundan sonra da etmem. İstemeyerek etmişimdir belki orasını bilemiyorum çünkü öyle bir şey olmuşsa hiç farkında olmadan yapmışımdır. Ve hala farkında değilimdir. Çünkü eğer farkında olsaydım mutlaka yaptığım yanlışı düzeltirdim. Ben haksızlığa hiç gelemeyen bir yapıya sahibim. Ben bile yapsam sinirlenirim ve o haksızlığı önlemek için elimden geleni yaparım. Bu yüzden bile isteye asla kimseye haksızlık etmem. Herkesin hakkını veririm. Haksızlık edebilen insanları da hiç sevmem.
Şimdi hiç yapmadım dersem yalan söylemiş olurum. Bende illa ki sevdiğim insanlara haksızlık etmişimdir. İnsan bazen kendini tutamıyor. Artık yalan doğru ağzına geliyorsa söylüyor. Keşke böyle olmasa oluyor maalesef. Tabi daha sonra büyük bir pişmanlık yaşamıyor değilim.
Neden böyle davranım ne gerek vardı şimdi kırmaya diye. Senin yaşadığın şeyin aynısı geçen gün bende yaşadım. Hiç suçum günahım yokken yargısız infaza uğradım. Kulaktan dolma bilgiler ve başkalarının gazı yüzünden kırılmak zorunda kaldım.
Olmuştur illaki, insan olarak hepimiz zaman zaman bir haklılık, ispat arayışına gidiyoruz. Ha günün sonunda ben erdemli olan taraf olup yediğim boklardan ötürü özür diliyordum.
Anlamasan dinlemeden sırf kendisini haklı bir gören, burnu laf dağında gezen insanlara fazlasıyla denk geldim. Hep onlar haklıydı ve en mükemmel onlardı. Bu yüzden yerimi gördüm ve anladım. Artık yanlış anlamaya meyilli kimseleri görmüyor gözüm. Hakları onların olsun.