Yıllanmış şarap gibisin be diyorum şaka şaka. Tabiki eski fotoğtaflara bakınca yaşlanmaktan daha çok vay be ne günlerdi diye iç çekerim her zaman. Her senenin bana kattığı onca şey var. Bu günümüze kolay gelmedik diyorum. Şöyle o günlere gidince...
İkisi de değil. Yaşlılık ve olgunluk kavramları bana göre farklı. Yaşlılık değil ama olgunlaşma görüyorum eski fotoğraflarımla şimdiki halimi karşılaştırınca. Yani simam eskisine göre daha çok oturmuş ve daha olgun, net bir hâle gelmiş. Eskiden daha çocuksu, net olmayan bir sima vardı yüz hatlarımda, yani oturmamıştı. Üstelik o zamanlar sivilce vs varken şimdi yok o zamanki gibi. Yani cildim de eskisinden daha iyi olduğu için ben şimdiki halimi daha çok beğeniyorum. Eski fotoğraflara bakınca o günleri özlesem de tip olarak şimdiki halimi tercih ederim ( kilo hariç :) )
Ne kadar görünüş olarak genç göstersemde o parlak cilt nerde😀30 lu yaşların verdiği oturmuş yüz hatları daha belirgin.. Yani artık evet sen 36 yaşındasın demelerini bekliyorum. Bakalım 40lı yaşlarda bu kesin olur gibi 😀
Yaş alıyorum evet ama yaşlandığımı düşünmüyorum. Hatta yaş aldıkça kendimi daha bi beğenir oldum. Tabi bu durum kaç sene daha surer böyle bilmiyorum. Elbetteki yaşlanıcaz ölmezsek eğer. Ama zannımca bi 15 sene daha kendimi bu şekilde hissederim.
İkiside değil, çok bir değişiklik yok bence, 2 yıl önce çocukluk arkadaşım da yıllar sonra gördüğünde aynısın dedi ama onu yolda görsem tanınacak gibi değildi...
Yaşlanıyorum bir yandan da güzelleşiyorum. Yüz hatlarım oturmuş, suratımdaki o çocuksu ifade gitmiş, olgunlaşmışım. Seneler geçtikçe kendimi daha çok beğeniyorum.