Hayır, taviz vermem. Beni kabul eden böyle kabul etmeli. Kabul etmiyorsa da çekip gitmeli. O gitmiyorsa da ben ceketimi alır giderim. Çünkü beni olduğum gibi kabullenmeyen birisi beni yeterince sevmiyor demektir. Bir de üstüne beni değiştirmeye çalışıyorsa bana saygı da duymuyor demektir. Sevgi ve saygının bittiği yerde zaten ilişkide kocaman bir sorun var demektir. Yani ilişkinin sorunsuz yürüyebilmesi için kişilikten taviz vermek zorunda olmak daha büyük bir sorunun habercisidir. Ki zaten sorunsuz bir ilişki, sağlam bir ilişki değildir. Sıkıntı yoksa sıkıntı var demektir :)
Kişiliğimden taviz vermek değilde, sivri yönlerin karşılıklı törpülendiği vakit daha iyi uyum sağlanacağı düşüncesindeyim. Ne karşımda ki kişinin rahatsız olduğum bir karakteristik özelliğini ortadan kaldırmasını isterim, ne de bana yapılmasını isterim çünkü zaten ilk başta insanlar birbirlerini bu şekilde tanıyıp devam ediyorlar. Sonrasında kesip biçmeye çalışmak bencillik gibi geliyor ve olduğu gibi kabul etmek kavramından fazla uzak geliyor bu bana. Kimsenin kafasında oturttuğu kalıba göre şekil alamam fakat yumuşatmak çok farklı bir olay. Bu da zaten tek taraflı olduğunda hiçbir anlam ifade etmiyor benim gözümde...
Bunu asla yapamıyorum. Olduğum gibi kabul edilmeliyim, çünkü ben de aynı şekilde davranıyorum karşımdaki kişiye. Sırf ağzımızın tadı kaçmasın diye kendimden taviz veremem 🙂 En fazla benim de gözüme batan yönlerimi törpülemeye çalışırım o kadar.
Sorunsuz ilişki de yolunda değildir ki 😂 vermem. Verirsem benimle ilişki yaşıyor olamaz ki evrilmiş halimle olur. Sonradan da gerçek yüzü görünce yine kaçar.🤷 Erken kıyamet severim.
Ona değecek biriyse evet veririm. Diğer türlü vermem. Kişiler yapılan iyilikleri görmediği gibi onu kullanma eğilimde oluyorlar. Yapılan fedakarlık genelde boşa olur. Taviz vermekte zayıflık, zaaf gibi görünüyor. Kadınlar böyle şeylerden hoşlanmaz 💆♂️
Vermem gereken neyse onu yaparım. Benim iç huzurum her şeyden daha önemli. Mantığıma uymayan, hoşuma gitmeyen şeyleri her zaman altın tepside sunarım. Yürümezse yürümez ne yapayım
Artık kendi benliğimi ve karakterimi hiçe sayacak boyutta ise o kadar fazla taviz vermem. Ama ufak tefek sorunlarda alttan almak gibi, susmak gibi davranışlarda bulunabilirim. Bunları her tür ilişkide her insan yapmalı zaten. Dik kafalı olmak hiç bir şey kazandırmaz. Ama ilişkim sorunsuz gitsin diye de her hatayı yutacak ve her şeye susacak da değilim. Bu benim kendime saygısızlık olur bir kere. Bu yüzden bazı durumlarda, kararında uysal ve yapıcı olabilirim. Hatalıysam özür dilemesini de bilirim, bu da zaten kimsenin karakterini ezik yapmaz. Aksine yüceltir.
Hiç yapmadım bunu sonu ayrılık olsa bile.. Ben böyle seviyorum kendimi.. Deli, kıskanç, en derinden.. Bazı belli başlı şahsıma münhasır karakteristik yapımdan taviz verince ilişki kurtuluyorsa, elimi dahi uzatmam o ilişkiye.. Boğulsun bir an önce..
Aynaya baktığımda "işte ben" diyemiyorsam, zaten benimle devam etmiyor demektir.. Başka biri olmuş oluyorum ve ona başkasıyla mutluluklar dilemekten başka bir seçenek kalmaz..
Evet, gerekirse kişiliğimden taviz verebilirim ama bunun karşılıklı olduğunu görmem lazım yoksa tek taraflı olunca genelde taviz, suistimale dönüşüyor ve bu da ilişkiyi bir tarafın kontrol altına almasına kadar gidebiliyor ki ben kontrol edilmeyi asla sevmem..
Eğer ilişkinin sorunsuz yürümesi için birimizden birimizin taviz vermesi gerekiyorsa yürümesin! Karakterden kişilikten taviz verilmez, alttan alınır, susulur yeri gelince ama insan değişmeye gerek duymamalı ve değişmesi de beklenmemeli. Olduğumuz gibi yürüyorsa ne güzel yoksa olmadığımız kişiler gibi davranacaksak ite kaka bir yere kadar gider.
Hatam olur ufak tefek yanlışım olur söylesin dikkat ederim sonuçta insanız illa ki yanlışlarımız olur mükemmel bi kişiliğe sahip olamayız ama rahatsız edici yanlışlar oldukça yani affedilir cinsten diyelim bazı büyük yanlışların affedilir yanı yok ayrı bi meselede
Hayır. insanlarin hayalindeki partner olmak zorunda değilim. ya da onların hayallerinde ki insan olmak için kasmak zorunda değilim. ya bir insanla hayalim olur ya da o insan zaten hayatımda olmaz
Verilmemesi lazım neyse o olmalı. Rol yapmak gibi görünüyor Buda samimiyetsiz görüntü verir. Zaten bir süre sonra yorar insanı. Bu arada Eva Mendes tam esmer güzeli.
Taviz verince eksilen, değişen biri fedakarlık adı altında karşısındakinden bekler bi şeyler.. Kaçar, kaçırır bir beklerken.. Sevgi borcu bu, çok saçma.. Zaten tüketim üstüne kurulu bir olayı, neden taviz vererek daha tüketme hızını artırır anlamam..
Mantık olarak, beğenilmeyen bir durumu kabul edemiyorum, edemiyorsa bir kişi net karar alıp noktalamalı. Alışkanlık veya seviyorum demesi buna engel değil.
Bazı şeylere göz yummak gerekiyor çoğu bağlamda ama kesinlikle bu kişinin kendini değiştirmesi veya taviz vermek olarak aslandırılamaz. Bu şekilde adlandırılabilmesi için tek tarafın göz yumuyor olması lazım. Uzun süreli bir ilişki istiyorsanız tekil düşünmeyeceksiniz olay bu. Sevgide bencilliğe yer yok.
Zamanında verdim. Vermeyin! İlişki ilerledikçe yanlış giden bir şey var diyorsun. En son dayanamıyorsunuz asla yapmayın (Benim ki kişilik değildi aslında bilgisayar oyunlarını gizli gizli oynayışımdı da kişilik daha fena sonuçlar doğurur)
İlişkilerde taviz vermek ilişkinin kalitesini düşürürür bazen yapmak istemediklerimizi bize yaptırır bazende yapmak istediklerinden vazgeçmene sebep olur buda ilişkiye mutsuzluk ve kaçınılmaz son olan ayrılığı getirir..
Şimdi kimse taviz vermem der, kendi ilişkilerine baktıklarında ya sustuklarını ya da karşılarındakini susturduklarını görecekler. Hiç kimse kıvırmasın. Susmak en büyük tavizdir zaten.!
Kesinlikle hayır. Neden diye soracak olursanız onu da söyleyim😊 sırf ilişki için kişiliğinden taviz verilirse bu yapmacik olur ve o anı kurtarmaya yönelik olur bu durum ilerde ani patlamaya ve telafisi olmayan yaralara sebep olur ayrıca bi ilişki nasıl başlarsa kişi kendini en başta nasıl kabul ettirirse iki tarafta ona göre kendini düzenler ve saygı duyar. Saygılarımla 😊
Kişiliğinden taviz verdiğin bi ilişkide asıl hiç bir şey yolunda gitmez. İnsan kendi hakkındaki yargılarından, karalarından, isteklerinden kimse için vazgeçmemeli. Gitmek isteyene yol açık
Kimse için kendimi değiştirmem ki zaten değişemem ben buyum yapcak bir şey yok beni böyle kabul edene eyvallah derim yargılayıp kabul etmeyene yallah derim bu benim yaşam biçimim