O kişiyi uyarmayın bile, zaten kendi bildiklerini okuyorlar. Uyarmaya bile değmez emin ol. Eğer bana bir yanlış yapılır ise silerim. Bir insan ile tanıştığım zaman bana yanlış yapılmaması gerektiğini söylerim. Sonra bana yanlış yapılır ise silerim. Ama başkasının doğrusunu ya da eğrisini göstermem. Bunu bir kaç defa yaptım, ben suçlu oldum. Bırakın bunları kendileri yaşasın ve kendileri görsün. O zaman sen haklı çıkıyorsun zaten. Sonra gelirler sen haklı idin, özür dilemelere bunu bile yaşamış, görmüş birisiyim.
Tanıdığım sevdiğim bir insansa eğer gerekirse tartışırım bile yapmaması için. Neden yanlış olduğunu anlatırım, böyle yaparsan olacak sonuçlar şunlar diye hiç üşenmem anlatırım tek tek. Sevdiğim insanlara karşı koruyucu oluyorum, üzülsünler istemem. Onları üzgün görmek beni de üzer sonuçta. Şurda bile kendimi düşünüyorum ahshs ama ben uğraşıyorum sonradan üzüntülerini teselli etmekle 😬
Tanımadığım pek sevmediğim birisi ise yine sessiz kalmam, söylerim yaptığının yanlış olduğunu ama o kadar. Uzun uzun geçip karşına anlatmam. Bir kere söylerim ondan sonrası ona kalmış banane.
Birkaç kere bundan dolayı dilim yandı. Kötü olan hep ben oldum. O yüzden kimsenin hayatına ve davranışlarına artık müdahale etmiyorum. Yanlış yapıyorsa da tecrübe ederek öğrensin. Çünkü zaten uyarsak da bir şey değişmiyor, kafalarının dikine gidiyorlar, kötü olduğumuzla kalıyoruz. Nefes tüketmeye değmiyor. Ancak böyle diyorum ama yine de çok değer verdiğim bir insanın göz göre göre yanlış yapmasına dayanamayıp burnumu sokabilirim. Kendime bu konuda çok güvenmiyorum 🙄
Benim umurumda olmaz mantığı ile hareket edemem. Yani özellikle sevdiğim bir insan ise elimden geldiği kadar yardımcı olmaya çalışırım. Yanlışa düşmesini istemem.
Bana sorduysa doğrusunu gösteririm. Ancak biri bana hayatıyla ilgili söz hakkı vermeden konuşmam, karışmam. Çünkü ben de kendi hayatıma kimseyi karıştırmam.
Uyarmam. Bazı şeyler güzellikle de soylense seni karşı taraf yanlış anlayabiliyor. Ters dönüşler alabiliyorsunuz. Herkesin kendi aklı mantığı var. Düşünmesini bilene. Kendi düşen ağlamaz. En öncesi kendi hatalarımızı görebilme
Bu yönün o kadar ağır basıyorki. Ama yavaş yavaş torpiledim. Çünkü o kişiye bunları anlattıkça o yanlışını görmez bıraktım yani onun doğrusunu ona göstermeyi.