Hayattan artık tat alamıyorum. Hep aklıma eskiler geliyor. Nasıl geçer bu?

Question

Çok darbe aldım. Hep yüz üstü bırakıldım, yardıma ihtiyacım olduğunda kendi kanımdan olanlar beni yalnız bıraktı, açık açık beni istemediklerini söylediler yüzüme. Çok gözyaşı döktüm, ağlatana, üzene, canımı yakana neden yaptın denmedi ama bana boş ver dendi geçti. Gidecek biryerimin olmadığı zamanlarım oldu. İşyerindekiler hiçbir şey bilmeden azarladı işi doğru yap diye, yakınım dediklerim Sırt çevirdi. O an anladım aslında kimsenin olmadığını. Şimdi herkes benle iyiymiş gibi davranmaya çalışıyor ama ne kimseyle muhattap olmak istiyorum nede nede hayattan keyif alabiliyorum. Ruhsuz, duygusuz bir varlığa dönüştüm. İnsanlardan nefret ediyorum, ağzıma geleni bağırarak, ağlayarak söylemek istiyorum ama ağzımı açıp 2 kelime edemiyorum. Çok yorgunum, kimseyle konuşmak Istemiyorum, eve gelmemek için işe başladım.
Bu durumumdan nasıl kurtulurum ben?

Cassie_Robichaud · Accepted Answer

Merhaba,
Yaşadıkların gerçekten üzücü şeyler ama biliyorsun hayat devam ediyor.

Kanın dediklerinden hayır görmediysen kendine sana ailenden daha yakın olacak arkadaşlar bulabilirsin.

Ama tabii bunca yaşanmışlığın ardından yeni insanlara güvenmek sana çok zor gelecektir seni anlıyorum.

Maalesef insanın algoritması inanma üzerine kurulu. Bir şeye bir varlığa tutkuyla bağlanıp inanmadıkça ruhsal olarak ayakta durman kolay olmaz.

Eğer insanlardan yana umudunu kaybetmisssen sana aile olacak bir köpek ya da bir kedi sahiplenebilirsin.

Evine alamıyorsan da sokakta binlerce sahipsiz hayvan var. Onlara bakıcılık yap, onları besle, sev koru. Bir nevi kendini onlara bağla.

Gerçekten kendini bir inanca bağladığın zaman hayatın zorluklarına daha rahat göğüs gereceksin.

Aslında bu konuda maneviyat olarak da kendini güçlendirmeni tavsiye edebilirim ama herkesin dini inancı bir değil.

O yüzden en saf sevginin kaynağı olan masum hayvanlarda dermanını bulabilirsin.

#Cassie

Şiirselbiri · Accepted Answer

Merhaba
Soruyu okuyunca ne demek istediğinizi o kadar iyi anladım ki. Birazcık sütten ağzı yanan, birazcık destek görmeyen ve sevgisizlikle mücadele eden birinin son varacağı nokta böyle bişey zaten.
Ama bu şekilde olunca kime güvenip, kime güvenmeyeceğinizi anlıyorsunuz. Düştüğünüz zaman görüyorsunuz bütün gerçekleri.
Şimdi bu yüzden çevreye karşı bi tavır almışsınız tabii haklı olarak bunu da çok normal görüyorum.
Kendinize yatırım yapın, fazla değer vermeden öncelikle kendinizi düşünün. İnsanlar sizin ne noktaya geldiğinizi görüp ilerde pişman olsun.
Güzel yıllar diliyorum

Askiyasamak · Accepted Answer

Merhaba, hayatınızda size güç verebilecek gerçekten kimse kalmadı mı anneniz dahil? Benim şu an annem var ve bana bu gücü verebiliyor. Eğer sizin anneniz de yoksa veya o desteği veremiyorsa kimsenin bilmediği, sizi tanımadığı bir yerde kendi ayaklarınızın üzerinde duracak şekilde hayata sıfırdan başlamanızı tavsiye ediyorum. Şahsen anneme bir şey olsa benim yapacağım ilk iş bu olur yani gelecekte de. Yanlış anlamayın sizi evden kaçmanıza teşvik etmiyorum ama eğer aileniz dahil kimse sizin kıymetinizi bilmiyorsa da onların yanında durmanın bir anlamı yok bence. Her şeyin gönlünüzce olması dileğiyle...

вуηαяcσѕ · Accepted Answer

Selamlar, Her şeyden önce çevreden, akrabalarından ve aileden umudu kesmen lazım. Yani şu şekilde. Türkiye şartlarında aileler ve arkadaşlar gerçekten bireysel olarak çok işe yaramıyorlar bizim için. Başarılı olacağın varsa da insanı geri çekiyorlar ve düşürmek için ellerinden geleni yapıyorlar.  Tabi genellemek yapmak yanlış daha pozitif davranan aile üyeleri de vardır illa ki. Fakat bunun sana denk gelmesi tamamen bir mucize olacaktır. O yüzden bir şekilde kendi başının çaresine bakman ve dik durmak lazım. Eğer duygularını çok yoğun yaşarsan bunlar senin için işkence olacaktır.

54srp · Answer

Ahhh o yardıma ihtiyaç duyduğunda kimseyi yanında bulamamak çok kötü bir his.
Hesap soramamak, bazı şeyleri içine atmak insanı daha da çok yoruyor.
Ve bu yüzden insanlardan ve yakın çevrenden uzak durmayı istemen çok normal.

Ama geri dönüp bakmayı ve yaşadıklarını hala içinde yaşamayı bırakmalısın.
Unutman zor ama bunu denemelisin.
Aslında bu hayatta insan yalnızdır.
Ve sende yalnız ve kendi ayaklarının üstünde durmayı öğrenmelisin.

TeksasKaplanı · Answer

İnsanın başına ne geliyorsa akrabalardan geliyor ben de bu durumdan muzdaribim. Taş uzaktan gelmez diye bir laf vardır çok doğru laf gerçekten. Sürekli yakınlardan kötü muamele görmek laf işitmek zor olsa gerek işe girerek meşgale edinmek açısından iyi yapmışsınız. Sadece çalışmak yetmez kendinize hobi edinmeye çalışın. İlla birileriyle yapmasanız bile kendi başınıza hobiler edinin yürüyüş yapın zaman içinde kafa sevgi kişilere rastladıkça kendinizi daha iyi hissedersiniz.

KUMARBAZBARON · Answer

Hepsini Allah a havale et aynılarını bende yaşadım gerçekten çok zor bir durum

MadamKara · Answer

Kanka bence bi psikiyatriye gidip antidepresan almayı denemelisin. Çok darbe almak insanı hissizleştiriyor.

drhakannn · Answer

Bir an önce evden ayrıl

Gelibolu58 · Answer

bende öyleyim çaresi yk galiba

Bizden_Söylemesi · Answer

Kendini sevmelisn

Hayattan artık tat alamıyorum. Hep aklıma eskiler geliyor. Nasıl geçer bu?

En İyi Cevaplar

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Hayattan artık tat alamıyorum. Hep aklıma eskiler geliyor. Nasıl geçer bu?

En İyi Cevaplar

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!