
İnsanı yıpratan birçok duygu var. Özlem, stres, aşk ve sevmek. Fakat belirsizlik çok başka bir aşama bana göre. İnsanı yora ve çoğu zaman darmadağın eden bir durum.

Belirsizlik namludan çıkan bir düşüncenin çekirdeği gibir. Hedefi yoktur.. Sonu nereye bağlanır bilinmezdir. Zihnimiz minimum enerjiyle yaşama becerisine programlı olduğu için ve belirsizlik de insan enerjisinin büyük bir kısmını tükettiği için insani bir durum. bu insani durumun sonuna kadar hakkını vererek ben de belirsizlik düşmanı güruha dahil oluyorum. Bu güruhta olanlar olarak sayımızın çok olması bir tesadüf olmayabilir. Belirsizliğe karşı hassasiyeti, toplum bazında inceleyen bazı araştırmacılara göre belirsizlikle baş etmeye çalışırken kültürel aktarım yaparak toplumu örnek alıyor olabilirmişiz. Yani söz yine: coğrafya kaderdir'e gelecek. Hatta belirsizlikten toplum olarak fazla etkilenmemizin sebebi bile belirsizliği reddetme eğilimi yüksek sınıflandırmasına giren ülkemizin kendisi olabilir. Bizim gibi toplumların belirsizlikle başa çıkmak için inançlar ve kurumlar oluşturdukları söyleniyor. Başa çıkma yöntemi olarak kısa vadeli çözümler üretip, bir başka belirsizliğin oluşmasına yol açıyor. Bu da bizi kriz yönetiminde kültürel aktarımın etkisinde bırakarak belirsizliği endişe ve tahammülsüzlüğe dönüştürmeye meyilli hale getirebiliyor. Bizler de hem toplumsal hem bireysel belirsizliğe tahammülsüzlüğümüzü her türlü ilişkimizde iliklerimize kadar hissediyoruz. Nefesimiz daralıyor, uykumuz kaçıyor, bütün gezegen üstümüze üstümüze geliyor ve hayat enerjimiz, savaşma motivasyonumuz yok oluyor..
5 yıllık sevgilimdi birbirimizi çok sevdik. (Onun yaşı 25 benim 28) Sürekli benle evlenmek istediğini dile getiriyordu. Fakat 5 senin son 2 senesi uzak bir ilişki yaşıyorduk bir de gezmek istiyordu sürekli arkadaşlarıyla bende uzak olduğumuz için çoğuna izin veriyordum. Hata yaptığında konuşuyorduk anlaşamayınca terk ediyordum 2 -3 kez yaşandı böyle durum en son bir gece istemediği aksiliklerden dolayı evine geç döndüğü için kavga ettik bu kavgayı 3 gün sürdürüp terk ettim çünkü ilişkide ciddiyet istiyordum. Her yerden engelledim onu 2 ay sonra bizi hatırlaması için anılarımızı eve gönderdim fakat yanlış anladı ve ağlayarak parçalamış atmış. Bu olaydan sonra hemen aldatan sevgilisine geri döndü. (bir de pişkin bir şekilde aldattığını öğrendikten her gün aynı yemek yenmez diyen birisine döndü.) Takip ediyorum arkadaşlarından öğreniyorum aldatan kişi ben değiştim artık evlenmek istiyorum demiş kızlara doydum demiş. Garibanımda inanmış.(Çünkü acı çekiyormuş.)6 haftadır çıkıyorlarmış. Bense bunları yeni öğrendim yalnız ayrılırken benimde hatam var yüzde 60 . Fakat ben evlilik düşünüyordum. Bu belirsizlik beni yormaktan beter etti
Belirsizlik gerçekten çok yorucu. Bir şeyin olacak gibi gözüküp olmaması netlikten uzak olması kişiyi çok yorar. Olumsuzluk görmekten bile daha kötüdür bir şey ya olmalıdır ya olmamalıdır sürüncemede kalınca insan yoruluyor zihnen bitkin düşüyor. Hayatımızın hemen hemen her alanında bunu yaşıyoruz eğitim hayatımızda, evlilik işlerinde ve daha sonraki yıllarda bunu yaşayabiliyoruz. İnsanı en çok bu yoruyor fiziksel işler bir yere kadar yorar yatar dinleniriz geçer ama belirsizlik karşısında dinlensek de fayda etmez anca netliği görmemiş lazım.
Belirsizlik ile hiç iyi anlaşamam. Sevmediğim bir şey. Ben genelde belli olanlara karşı bir ilgi ve heves besliyorum. Olmayacak illa ihtimali olan şeylere ne adapte olabiliyorum nede heves duyabiliyordum. Mesela bana: "Bu hafta sonu gelebilirim" dense, ben buna heves etmem. Gelmeyebilir sonuçta. Kesinlik belirten cümlelerde heves eder ve gerçekten beklerim. Ama olmayabilir, belli olmaz, sanırım ve galiba olanlar benlik değil. Olmayacak ya da olacak densin. Bunlar bana söylenmesin istiyorum her daim. Ama bunlarda illa herkesin yaşadığı durumlar.
Cevap
14Cevap
Öyle bir soru sormuşsun ki...
Yarama tuz bastın şu anda.
Belirsizlik gerçekten çok yorucu.
Ömrümden ömür gidiyor belirsizlik içinde olduğumda.
Her zaman net bir insan oldum.
Hiç kıvırmadım.
Ne ise onu dan dan söyledim.
Karşımdaki üzülecekse de söyledim.
Çünkü böyle üzülecekse bir, ama belirsizlik içindeyken her gün üzülür mantığı bana hep doğru gelmiştir.
Kendimde de bunu uyguladım.
Karşımdaki beni belirsizlik içinde bırakıyorsa bıçak gibi keserim o kişi ile ilişkimi.
Belki üzülürüm ama geçer!
Çocuk değiliz, ergen hiç...
İnsan ne istediğini bilmeli bence.
Ben net bir insanım ve ne istediğini de neyi istemediğini de bilen...
Vel hasıl kelam, belirsizlik çok yorucu.
Belirsizlik gibi berbat bir şey yok.
Sonucun ne olacağını bilmiyorsun.
Elinden hiç şey gelmiyor.
"Acaba ne olacak, nasıl yapsam, ne yapsam" diye düşünmekten normal yaşantına konsantre dahi olamıyorsun.
Ne yapacağını bilmediğin için sürecede odaklanamıyorsun.
Sadece sonucun gelmesini bekliyorsun.
Çünkü elinden başka hiç bir şey gelmiyor.
Cengiz Aytmatov'un Toprak ana romanında hikayesi geçen Suvankul'la Tolganay'ın askerde kaybolan oğulları Caynak'ı hatırladım. 2. dünya savaşında Almanlarla savaşta kayboluyordu. Ne esir düştüğüne, ne öldüğüne, ne de firar ettiğine dair hiçbir bilgi yoktu. Tolganay ana oğlunun yaşıyor mu ölmüş mü olduğunun belirsizliğinin ağır etkilerini yaşıyordu. Gerçekten de belirsizlik en kötü ihtimalin gerçekleşmesinden daha kötü, sıkıcı ve can acıtıcı bir durumdur.
Belirsizlik insanı yorar, yıpratır, zedeler ve yanlış kararlar almasını sağlar.
Bana göre insanı darmadağın eden iki duygu var; biri dediğin gibi belirsizlik, diğeri de çaresizliktir. Beni çok yoruyor bu iki duygu. Belirsizliğin içinde çaresizlik duygusunu yaşıyor, iki duyguyla aynı anda baş etmeye çalışıyorsun. Bundan daha kötü ne olabilir ki...
Kendimi en kötü durumlara dahi sokarım ama belirsizliğe sokmam. Buna izin vermemek için her yolu da denerim, ki öyle de yapıyorum zaten. Ya komple sonuna gider alırım yanıtımı, ya da en baştan keser atarım hiç uğraşmam. Bir kere beklemek gibi bir hataya düştüm ve ne denli berbat duygular olduğunu, en yoğun şekilde yaşayıp gördüm ve sonucunda elime geçen sıfırdı. O zamandan sonra ne kimse için kendimi öyle bir duruma sokarım, ne de yine kendimle ilgili bir mevzuda beklentiye giremem.
Evet belirsizlik bir nevi düşünce kanseri bana göre ve özellikle bu durum özel hayatta gerçekleşiyorsa her zaman netliği ve açıklığı seven bir insan oldum karşımdaki insanın o gizem yaratma halinin devamı belirsizliğe düştüğü zaman ben kendimle şüpheye düşüyorum sonra kendi hal ve hareketlerime bakıyorum ben netim ve ne istediğimi biliyorum karşımdaki insan neden değil?
Böyle olunca sorgulamaya başlıyorum ister istemez ve sonrasında duygularım yerine mantığım harekete geçiyor ve bunun sonucu ilişkinin bitmesi oluyor.
Beni en çok yıpratan ve sürekli imtihan olunduğum konudur belirsizlik. Bu pandemi sürecinde de depresif ruh haline sebebiyet vermiş bir unsurdur. Önünü görememek, yarın ne olacağını bilememek, plan yapamamak. Ben ki hep b planı yapan, öyle olursa şöyle yaparım diyen bir insanım. Ama haberin nezaman geleceğini bilmeden beklemek benim 1 günümü hem 1 yıl gibi geçirmemi sağlıyor, hemde bütün enerjimi felç ediyor. O konunun etrafında daireler çizip hafiften sıyırmaya başlıyorum.
Belirsizlik çok yorucu. İnsanın bazen beklemeye sabretmeye gücü kalmıyor ama yine de bekliyorsun. Eğer sonuç güzelse zaten belirsiz de olsa beklemeye değer, sonuc istedigimiz gibi olmayacaksa beklediğimize değmeyecek ama yinede ben hiç beklemekten vazgeçmiyorum. Sabırla bekliyorum.
Beklemekten vazgeçecek değiliz
Beklemenin dua olduğunu bekleyerek öğrendik biz (mevlana)
Ucunda ölüm bile olsa , arafta olmaktansa sonucu yaşamayı tercih ederim.
Arafta olmak hergün eritiyor insanı ama sonuç ne kadar kötü olsada bir kere vuruyor.
Fazlasıyla yorucu hem de.
Her şey net olmalı hayatımda. Seçimlerim de, hayatımı etkileyecek büyük kararlarım da bu yönde olur hep.
Belirsizlikle uğraşacak sabrım yok.
Evet yorucu. Bekledikçe kafadaki senaryolar çoğalabiliyor.
İyi kötü her şeyi düşündükçe insan ister istemez stres olabiliyor.
En güzeli ne olacaksa olsun bitsin.
Bence pek çok sorunun başı belirsizlik. Özellikle de takıntılı sorunları olanların. Hani derler ya "Belirsizlik en kötü ihtimalden daha kötüdür" diye. O söze kısmen katılıyorum. Belirsizlik insanın beynini kemiriyor.
Düşüncem İnsanı yıpratan belirsizlik değil, ona güvenmemesi. Adı üstünde belirsiz bir sürü potansiyel var. Fakat insanlar genelde en kötü senaryolara yoğunlaştığı için vücudu da ona göre tepki veriyor, iyi şeylere yogunlaş iyi şeyler hisset. Yemene gerek yok Limona yogunlaşırsan yemiş gibi ekşi hissedersin, Şahsen benim en beğendiğim kızlar hep tanımadıklarım, en mutlu anım hayal ettiğim zaman çünkü hiç bir gerçek hayal gücüm kadar iyi değil. boş bir kağıda ne çizeceğin senin elinde.
Çok sinir bozucu. Bir şey ya aktir ya kara. Ayni anda ikisi birden olamaz. Ve hem uzaklaşmaya hem yakın durmaya çalışan gitgelliler de bu durum gibi dengesizler.
belirsizlik, beklenti çok sıkıntılı bir süreç. misal hastanede acile gidip kan verince bile bekleme insanı sıkıyor. belirsizlikte insanı yıpratan bir duygu
Bana göre insanı iki durum çok yoruyor, tüketiyor zaten. Biri belirsizlik, diğeri çaresizlik. Sonuç ne olursa olsun netlik her zaman daha az yorar insanı.
Bencede çok yorucu ve kötü netlik kazanacak ki ona göre yolunu çizip ya da önlem alasın. Belirsiz olunca beklemek insanı sıkıyor ne olacak nasıl bitecek binlerce kafada soru oluşur.
Merhaba😇
Çok haklısın elin kolun bağlı beklemek başına ne geleceğini ne olacağını bilmemek çok yıpratıyor insanın beynini.
#tutku
Belirsizlik, Suyun suda kayboluşu gibi, hakikati bulmak uğruna kaybolmayı göze almak…En önemli ayrımlar hep en belirsiz olanlardır.
Belirsizlik, ne olduğun belli olmayan ilişkiler hem can sıkıcı hem de yorucu. Bitmek bilmeyen bir girdabın içindesin.
Evet gerçekten yorucu.
Belirsizlik ve kararsızlık farklı bir durum.
Sabır istiyor desem sabır değil.
Net olmak en güzeli.😅
Beni belirsizlik değil seçimlerim sonucu pişman olma ihtimali yoruyor.
Beni hayatta en çok yoran duygu belirsizlik.
Netlik insaniyim ben.
En kötü karar bile belirsizlikten iyidir diye bir söz vardı, çok doğru
En yorucu şey belirsizlik gerçekten insanı en çok yıpratan şey
En sevmediğim şey olayların belirsizlik içinde olması netlik seviyorum
Evet hem çok yorucu hem de çok rezalet. Belirsizliği en iyi ben bilirim...
Lanet bir durum Allah kimseyi belirsiz bir duruma koymasın
Belirsizliğin olduğu her yerden kaçarım arkama bakmadan. Babayyy😎
Selam. Evet inanılmaz yorucu bi durum. Belirsizlikten nefret ederim
Kesinlikle katılıyorum birden fazla belirsizlik yaşadığım hayatımdan fazlasıyla yorulmuş durumdayım.
Şüphe ve belirsizlik birbirini besler yüreğin büyür ruhun daralır uykuların kaçar, iyisi mi hiç bulaşma bro
" En kötü sonuç belirsizlikten iyidir"
Bence de öyle, üzerine sürekli düşünmene neden olur ve insanı yorar, sonuç olarak ne yapacağını da bilemezsin ve başladığın noktaya geri dönersin.
Bazen yorucu olabiliyor fakat hayatın tadı da belirsizlikte saklı. Belirsizlik olmasa ne heyecan kalır ne tat...
Beklemek ve belirsizlik der susarım.
Yorucu ve en nefret ettiğim şey
Altına imza atıyorum…
Belirsizlik ve kararsızlık ikiside tam Bi felaket
Belirsizlik insanı kanser eder.
Attığım adımın bile planını yaparim
Yorucu vakit kaybetirci
Belirsizlik kadar berbat bir şey yok...
Belirsizlik işkencelerin en kötüsüdür.
Uzun süredir bu belirsizliğin içindeyim
Yaşadık, bununda en kötüsünü yaşadık 🚬
Evet sıkıntılı bi durum gençlerde daha çok galiba
İnsanı delirtecek tek duygu
Bu ara beni en çok yoran şey.
Belirsizlik zor evet..
Belirsizliğin olduğu herşeye arkamı dönerim
Evet kesinlikle yorucu
dünyanın en beter durumu bence..
Evet çok yorucu bir şey
Beklentiyi bırak belirsizlik kaybolsun
Belirsizlik değersizliktir
Hemde nasıl.
Of çooookk
Baya baya yorucu
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?