Hayata kaldığım yerden devam etmek zorundaysam ediyorum mecburen.. Bazen hayat senden yeri asla doldurulamayacak bir şeyi alır ve geri kalanların pek bir önemi kalmaz kahveci. Bazen içinden bir şey kopuyor gibi olursun.. Fakat güçlü olman gerekir.. Hayat bunu insana istese de istemese de öğretir..
Alışmam gereken bir şey ise bunu kendime en kısa zaman da alıştırırım. İstemeden alışmak durumunda kaldığım bir şey ise pek başarılı olmam söz konusu değil.
Günler, haftalar, aylar derken çıkılmaz hatta çıkmak istemeyeceğim bir paradoksun içinde bulurum kendimi.
Son zamanlar pek yaşamadığım bir şey belki şu an daha çabuk çıkarım belkide hiç çıkmam. şu an ki içimde ki kabullenişe bakarak pek sorun yaşamıyorum aslında. Teşekkürler bu düşündürücü soru için yengeç
Bulunduğum ortama çok çabuk ayak uydurabilirim. Burada önemli olan ortamın ve coğrafyanın birazda beni kendine çekebilmesi. İnsanların olduğu ortamda eğer samimiyet yoksa asla ayak uyduramam. Hatta orada duramam bile. Mutlaka bir tepki gösteririm.
Çabuk alışıyorum maalesef çabuk yer veriyorum olmasını istediğim şeylere hayatımda. Üstün performans ödülü gerek bu konuda bana. Ha bu demek değilki herşeye çabuk alıyorum... Hayır. Çok zor birşeye alışmam ama alışacağım şey karşıma çıktığında da çok kolay. Aynı kolaylığı o şeyi hayatımdan çıkarırken de istiyorum ama yok kolay olmuyor. İllaki bir canım yanacak tövbe edecek hale geleceğim.
Kolay adapte olan bir insanımdır esasında. Gittiğim yerin şivesini hemen kapar, ordaki insanların alışkanlıklarını hemen analiz eder, çoğunluğa uyarım. Uyumlu olduğumu idda edebilirim. Ama bazı şeyler var bir türlü alışamadığım. Yeni bir ülke gibi. Ne olursa olsun, insan evi gibi hissetmek istiyor.