Salladığın küreklerin boşa gittiğini görmek senin üstünde nasıl bir etki bırakır. Bu durum seni daha fazla mücadeleye mi sevk eder yoksa vazgeçmek için sebep mi olur?
Uğraşarak düzeltemediğinden vazgeçerek mi kurtulursun?
Benim 15 yıllık bir evliliğim vardı ve 3 sene önce bitti. İşin içinde ihanet vardı ve ben iki buçuk yıl kadar sabrettim.
Vazgeçmek en kolaydır ama çabalamak en zordur.
Onun yapmış olduğu hatalardan vazgeçirmek için uzunca zaman sabrettim, uyardım, sineye çektim. Ama o her defasında onlarca kez, çok daha fazla gaflete düşmeyi tercih etti. Bazen insanlar gerçekleri görmek istemez. Hatalarını hata olarak görmezler. Bu hata onlar için doğrularıdır. O yüzden de gerçekleri görene kadar, yollarından, fikirlerinden vazgeçmezler.
Ben her şeye rağmen mücadeleyi seçtim ama her şeyinde bir limit var. Yani sabır taşı bir yerde çatlıyor. Erkeğin de bir izzeti şerifi var. İhanet bir yere kadar affedilebilir ama ötesi olamaz.
Ben bana verilen Allah'ın emanetini sonuna kadar korumaya dikkat ettim. Ama o yolunu çoktan seçmişti.
Çok şükür bir kızım ve oğlum var ve çok mutluyuz. Kimse bana diyemez ki sen mücadele etmedin. Şu halimle bile tek başıma mücadele ediyorum. Kimseye güvenerek de bu yola çıkmadım. Çevremde de birçok kişi bana gıpta ile bakıyorlar. Benim hayat mücadelem imkansız değil bana yardım eden sadece Allah'tır
Salladığın küreklerin boşa gittiğini görmek senin üstünde nasıl bir etki bırakır.
Eğer düzeltmeye çalıştigim olay ailem ve dostumla alakalı olan bir durum ise sonuna kadar mücadele ederim her ne olursa olsun kimi zaman yalnız bırakıp kurtuldum düşüncesine sahip olmasına izin vererek ama sonra yine tepesine binerek abi olmanın vermiş olduğu mutlak gücü kullanıp gerekirse kafa atarak doğru yola sokarım ve hali varsa görsün demem çünkü ucu bana da dokunur dokunacaktır bilirim
Eğer bu kişi yukarida bahsi geçenlerden biri değilse ise 3 kez doğruyu gösteririm baktım olmuyor kendi tercihine saygı duyar hayatıma devam ederim
İnatçı bir yapım var ve istediğim şey için sonuna kadar uğraşırım, çabalarım. Uğraşlarıma rağmen düzelmiyorsa nedeni ile ilgilenirim ilk önce. Belki yanlış yolu izliyorum, daha doğru ve net başka bir çözüm var. İnsan bazen her baktığında göremeyebiliyor. Tekrar tekrar açıyı değerlendirmeli. Eğer tüm bunlara rağmen düzeltemediğim bir durum var ise o zaman vazgeçerim. Belki karşıma vazgeçtiğim yerine çok daha güzel bir seçenek çıkar. Hayat bu adımlarla dolu, vazgeçmeye kurtulmak olarak değil yeri geldiğinde yapılan doğru seçim olarak bakıyorum.
Elbette ortada verilmiş bir emek ve zaman varsa , birşeyler de düzelmiyor ise son çare olarak vazgeçerim. Kendimi de zamanımı da boşa harcamak istemem. Herkesin bir yaşam hakkı var ve bu zamanı iyi değerlendirmek elimizde.
Bir an gelir, vazgeçmesini bilmen gerektiği. Yoksa yıpranırsın. Benim bu dünyada uğradığım en büyük hayal kırıklıkların sebebi, insanların hakkını onlardan fazla savunduğum için oldu. Mesela şiddet gören kadını kocasından kurtarmak için herşeyi vermeye hazırsındır ama kadın ille de kocam der. Aynı şey, bir toplumda değişime gitmek isteyen tek kişiysen de başına gelir. Kimse şartları düzeltmekle, daha verimli çalışmakla ilgilenmiyorsa, çabaların boşadır. Kendini yıpratışın yanına kâr kalır. Onun için, bir vakit gelir, vazgeçmesini bilmen gereken.
İnsan vazgeçebildiği şeylerin yanında güçlü durur, onda alışkanlık yapıp vazgeçilmez olarak gördüğü şeylerin karşısında güçsüz olur. Zamanında tutkunu olduğunuz bir şeyleri bırakmak anlamına geliyor. bağlanmak kolay, vazgeçmesi daha zor. Çünkü her şeye bağlanabilir insan. Tanımadan bilmeden de sevebilir fakat zaman geçirdiği, sevdiği bir şeyden vazgeçmesi kolay değildir. Vazgeçmek kendi içinde bir güç barındırıyor. devam etmek bazen bağımlılıklar ile alakalı. fakat vazgeçtiğiniz zaman aslında o şey hayatınızda olmadan da devam edebileceğinizi gösteriyorsunuz bir şekilde. Hem sizi özgür kılıyor hem vazgeçtiğiniz şeyi.
Her insanın bir sabrı vardır, Karşı da ki de insan düzeltmek demiyelim de konuşuyor konuşuyor ama işe yaramıyorsa tatlı dil ve ufak tartışma herkes bıkar bence. İlişki toksitse iki taraf sürekli yıpranacağına, saygı içerisinde anlaşılıp ayrılına bilir
Boşa giden emeklerim adına üzülürüm ve daha fazla çabalamam. Uğraşarak düzeltemiyorsam, vazgeçerek kurtulurum. Kurtulmak da zor geliyorsa oluruna bırakırım. Geriye de başka alternatif yol kalmıyor.
Içimde küçük bir ışık bile kalsın o ışık bitine kadar ugraşmaya çabalamaya devam. Çünkü bilirim ki o ışıkla ugraşmaktan vazgeçmektense sonuna kadar çabalamak sonrasında pişman olmaktan daha sevilesidir. Baktın olmuyo zaten yıkılır o bekleyen şehir.
Belli bir süre uğraştıktan sonra düzelmiyorsa Kendime şunu sorarım; Olduğu gibi kabul edebilir miyim? Eğer terazide kabul edilebilirlik ağır basıyorsa o şekilde devam ederim Yoksa vazgeçerim
Vazgeçerim bu ne olursa olsun iş ise başka iş bakarım eş ise boşar yenisini alırım sevgili ise bırakır başkasını bulurum milyon tane erkek var milyon tane iş var eş var.😌
Bırakamam vazgeçemem ama çok acı cekerim :( seviyorsam o beni birakana kadar bitti diyemem
2
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Vazgeçtim artık çünkü benim de bir sınırım var bir ailem var hayat doğrularım var ve o kişi buna saygı duymuyorsa o da bir adım atmiyorsa ben ne yaparsam yapayım boşa gider.
Aslında tam olarak şöyle geçirdim içimden: "Bunun için mi dil döküp üzülmüşüm, içime dert edinmişim hiç değmeyecek birini.". Sonra da hayatımdan, düşüncelerimden tamamen çıkardım. Şimdi istediği kadınla konuşabilir.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
6 sene uğraştıktan sonra vazgeçerek kurtuldum dünyayı görmeye ve mutlu olmaya başladım