Göz kontağına ve karşımda ki insanın gerçekten başka bir şeyle meşgul olmamasına dikkat ediyorum. Aksi takdirde o an susar konuşmam, kendisine gelince destan anlatan fakat ben konuşunca eli ayağı durmayan insanlarla bağımı uzun süreli devam ettiremiyorum.
Sorularıma düzgün cevap vermiyorsa, geçiştiriyorsa anlamsız kafasinda birseyler kurup duruyorsa beni dinlemiyor ve salkamiyordur. Bur süre tahammül ederim ama bir yerden sonra bende isyan eder ondan vazgeçerim ve kenarda öylece o benden cevap bekler hale gelir...
Karşımda oturur bana bakar ama görmez, duyar ama dinlemez. Bakışları ağzından çıkanlar kadar boştur, dediklerimi ne dinler ne anlamaya çalışır. Klişe birkaç sözcükle geçiştirmeye çalışır veya sürekli yargılamaya kalkar. Çok basit aslında.
Kısa cevaplar veriyorsa benimle göz teması kurmuyorsa geçiştiriyorsa , benim sorunumu basit görüyorsa kendi sorunuymuş gibi empati kurup anlamaya çalışmıyorsa o insan dinlemiyodur anlamıyordur umursamıyodur NET!!!
Anlamıyor oluşunu anlarım da dinlemiyor oluşu büyük problem. Bunu anlamak için müneccim olmaya da luzum yok. Anlattığım şeye dokunan tepkiler, ifadeler ve mimikler göstermiyorsa anlamadığından ziyade dinlemediğini gösteriyordur.
Konuşurken Gözlerini benden kaçırıyorsa başka şeylerle ilgileniyorsa bana saygı göstermiyorsa beni kaale almıyorsa bana değer vermeyene o zaman bende vermem
"Hihi himm anladım" gibi cümleleri çok kullanan insanlarin dinlediğini sanmıyorum. Çünkü senin anlattıklarına karşılık kulağı sende olmadığı için mantıklı ya da anlaşılır cevaplar veremiyorlar.. Dinlemiyorum ifadesini vermemek adına " himm, anladım, hihi" cumleleri kullanırlar. Bazende şaşkınlık ifadesi heyecanla seni dinliyorum diyor güya kendi açısından 😄
Sahiden Goethe ne kadar doğru söylemiş, ben derdimi herkesle paylaşmam, paylaştığım kişi beni dinlemiyorsa, veya gerçekten sıradan, herkese söylenen sözler diyorsa anlarım.