Şâir ne güzel söyler:
Cihân bâğında ey âkil, budur makbûl-i ins ü cin;
Ne kimse senden incinsin ne sen bir kimseden incin!..
Cihân bâğında ey âkil, budur makbûl-i ins ü cin;
Ne kimse senden incinsin ne sen bir kimseden incin!..
Ey gönül..
incineceğin yerde olursan eğer..
hoyratça gönlünün bahçesine girene yüz verirsen
o hoyrat gönlünün bahçesini tarumar eder gidince..
Ona hesap soramazsın..
Ey gönül
kimseyi sokmazsan eğer kalbine..
Bir hoyratın yıktığı viran olmuş o bahçeyi yeniden yeşertmez
Gerçekten usta bir bahçıvanın kalbini kırmış olursun..
Diyerekten yazdığım dörtlükte insanlar birisi tarafından incinince sonrasında incitme konusunda daha acımasız oluyorlar.. incitmek kolay ancak herkesi aynı görüp kıyaslamak.. işte bu ham insanın işidir olgun insan her insanı ayrı değerlendirmeli diye düşünmekteyim
Cevap
5Cevap
Elimden geldiğince incitmemeye çalışıyorum bana gelince inciteni kapı dışarı ediyorum tabi kim olduğu neden yaptığı ve kaçıncı kez yaptığı önemli
Ben sevdiğimi incitmem diğerleri beni alakadar etmez
İnsan, yerine geri koyamayacağı hiçbir şeyi incitmemeli, zedelememeli.
İnceldiği yerden kopsun : (
İncinmemek daha zor
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
En İyi Cevaplar