Ben sinirlendiğimde çok acımasız oluyorum. Sakinleşemiyorum. Ve karşımdakinin kim olduğu önemli değil , direkt hayatımdan siliyorum. Sonra iyi hissediyorum. Ve yine neşeli oluyorum. :D Siz bu konularda nasılsınız? Sinirinizin geçmesi uzun sürüyor mu?
Sinirliyken ilk etapta sakin kalamıyorum yaa. Ani tepki verebiliyorum. Gerçi kendimi yavaş yavaş frenlemesini öğrendim ama o ilk anda çok üzerime gelindiyse sinirimi bir şeylerden çıkarırım kesin. O yüzden sinirimi karşındakinden çıkarmamak için yalniz kalmam lazım, bu sakinleşmem için gerekli. Birileri üzerime geldiğinde daha çok sinirleniyorum. Yalniz kalip, biraz mantıklı duşünmeye çalışırım. Birileri ile konuşup durumu anlatirim belki, ya da ortamdan uzaklaşıp yürürüm. Bu da iyi gelebiliyor insana o ortamdan uzaklaştığında sakinleşebiliyorsun
Eskiden sorsaydın bu soruyu Allah ne verdiyse derdim şu aralar uğraşmıyorum kimseyle sen haklısın diyorum içimde tepki bile vermiyorum o denli yorulmuşum insanlardan eskiden özür dilmezdim haksızken, şimdi haklıyen bile özür dileme isteği gelir
Ben yapamıyorum. Beni sinirlendireni üzmek zorundayım yoksa içim rahat etmiyor. haha Herşeyi söyledikten sonra tamamen siliyorum ve öyle uzaklaşıyorum. Bana öylesi iyi geliyor ve sonra çok neşeli oluyorum gerçekten. Ve evet son yazdığına katılıyorum. Susmak en ağır cevaptır anlayana haklısın. :) <3
Aynı bende öyleydim kendime dert oluyordu ona haddini bildirmek farzdı benim için seni çok iyi anlıyorum yaş aldıkça zamanla sadece gidiceksin💕 anlamayana da kapak 🤣
Sinirlendiğim zaman bende ağzına geleni söyleyen taraftayım. Öyle ki ister annem olsun ister babam fark etmez. O insan kimse tüm acıma duygumu bir kenara bırakıp ağıma geleni söylüyorum.
Öfke problemi olan birisi olarak söylüyorum, beni en rahatlatan şey vurup kırmak yani elimde bir sopayla bir şeyleri vurup kırıp parçalamam lazım böylece üstümdeki negatif enerjiyi atıyorum. Onun dışında derin derin sakince nefes alıyorum ve beni mutlu eden şeyleri düşünüyorum.
Evet haklısın sinir hayal kırıklığıdır. Yalnız yavrumlu falan konuşmasan iyi olur. Orada bir anlaşalım. Konuşmana dikkat etmelisin. Ve sinirlenmemen iyi bir şey. Keşke bende sakin olabilsem. Ama sinirimi mutlaka çıkartıyorum ve sonra rahatlıyorum.
Evladım yaşında sayılırsın, sana gündelik yaşamda yavrum/evladım diyen amcalara da aynı tepkiyi mi veriyorsun? Enteresan. Peki hanım kızım, dikkat ederiz.
Pekala amca. haha Haklısın. Hayır aynı tepkiyi vermiyorum çünkü bana kimsenin "yavrum" demesine izin vermiyorum. O kelimeyi sevmiyorum. :D Dikkat etmene sevindim. Teşekkür ederim amca. haha
Saman alevi gibi benim sinirim. Bundan dolayi sinirlendigimde karsi tarafi kirmamak icin yalniz kalmaya calisiyorum. Olmaz ise de frenlemeye calisirim kendimi zaten cok buyuk bir sey degilse yarim saate tekrar fabrika ayarlarima donerim.
Ayaktaysam oturuyorum, oturuyorsam ayağa kalkıyorum. Abdest alıyorum. La havale çekiyorum. Ve o an karşımdaki kişiye her hangi bir tepki vermiyorum. Sakinleşince adam akıllı konuşuyorum.
Bende deliriyorum ama ağlamıyorum. Ağlamayı bir iki kez denedim. Olmuyor. Baş ağrıtıcı. Ve güçsüz görünmeyi sevmiyorum. Ayrıca ben niye ağlayım karşımdaki ağlasın. haha karşımdakinin moralini bozuyorum. ve keyfim yerine geliyor.
Bana göre ağlamak güçsüzlük gibi geliyor. Bu yüzden ağlamıyorum. Sadece yıllar sonra 1 kez gizlice ağladım. Ama başım ağrıdı. haha Ağlamak keyfimi bozuyor. Sonra toparlandım tabi. Keyfim daha önemli. Anlıyorum sinir krizinde ağlama daha kötüdür. Umarım bir daha hiç ağlamazsın. Yüzünün gülmesini dilerim. :)
Evet bazen bu oluyor. Çok detaycı olduğum için bazen huylarını gizleniyorlar bazı insanlar. Ama sonra yalanlarıda buluyorum. haha Ve asla affetmiyorum. Yalanların bir süre sonra ortaya çıkma gibi güzel bir özelliği var.