2016-2018 yılları daha güzel değil miydi?

Artık eskilerden eser kalmadı. Hiçbir şey zevk vermiyor. Belki büyüdük diye ama ne bileyim insanın hiç mi yasmaa hevesi olmaz? Her gün tatsız tuzsuz geçiyor. 365 günün her günü birbirinin aynısı sanki.

işte o insandan insana şehirden şehire meslekten mesleğe değişiyor.
ama şunu söyleyebilirim, artık herkes aynı şeyleri konuşuyor.
farklı konuşan adam bulmak çok zor. çünkü istesen de istemesen de gündem üstüne üstüne geliyor ve bundan etkileniyorsun. etkilendiğin şey hakkında da konuşuyorsun. gündemde iyi şeylerden oluşmadığına göre? bu durum kaçınılmaz gibi bir şey. bundan etkilenmemek için internetinin olmaması ve insanlardan uzak bir yerde yaşaman gerek. e buda olmaz. televizyonu açsan zaten o çok daha kötü. kaçmış olmanın anlamı kalmaz. yani bununla yaşamayı bilmek öğrenmek kabullenmek gerek. bundan nasıl en az zararla sıyrılacağının hesabını yapmak gerek. şahsen ben iyi idare ettiğimi düşünüyorum bugüne kadar. ama tabi duygusal açıdan bakarsan b*mbok geçtiğini söyleyebilirim. ne zaman mutlu olduğumu hatırlamıyorum bile. cevap veremem bu soruya. çocukken tamam mutluyduk ama, o zamanlar da hayat mükemmel değildi ki. sadece çocuktuk bir şeylerin farkında değildik, olaylar akıp gidiyordu biz sadece bir meybuz aldık diye mutlu oluyorduk. ben son zamanlarda artık bunu düşünmeye başladım. hep iş hep iş, artık dışarı çıkmak etkileşim kurmak istiyorum bende. ama insanlar iletişime kapalılar. insanlar gülmüyorlar. insanlar acele ediyorlar. bir yerlere yetişmeye çalışıyorlar. dış dünyaya kapalılar. hep bir şeylerin peşinde koşup duruyorlar. durup da etrafına bakan etrafı izleyen inceleyen kimse yok.

böyle bir durumda etkileşimde kuramıyorsun. en iyisi bence, biraz dil öğrenmek ve tr ile ilgili , ya da türkçe olan tüm içeriği engellemek. haberleri ingilizce okumak, insanlarla ingilizce konuşmak. biraz gündemden uzaklaşabilmek için yapılabilecek bence tek şey bu