Bazı insanlar bilerek ya da bilmeyerek sürekli kendi derdini anlatıp asla karşısındakini dinlemiyor. burada problem sürekli dert dinlemek değil, kendi derdinin asla dinlenmemesi. Bu sadece dert olmak zorunds da değil tabii ki. İnsan bazen ufak tefek mutluluklarını, keşiflerini, fikirlerini de anlatmak istiyor. Kendinden başka kimseyi görmeyenler ise siz anlatsanız bile dinlemiyor ya da önemsemiyor.Bu gerçekten devamlı yapıldığında çok can sıkıcı olabiliyor.
Siz daha önce böyle bir durum yaşadınız mı? Yaşasanız karşınızdakini uyarır mıydınız? Eğer evetse nasıl uyarırdınız?
Sürekli kendi derdini anlatıp sizi dinlemeyen birini uyarır mısınız?
Uyarmam. Derdini dinliyor gibi yaparım ama dinlemem. İş yorumlayamaya gelince de tek kelimelik yorumlar yapıyorum. Böylelikle derdi içinde kalıyor. Beni de yormamış oluyor...
Bir olur, iki olur ama sonrasında tavrımı koyarım ve bir daha bir şey de anlatmam çünkü zaten kolay kolay derdimi açan biri değilim. O kişiyi buna değer bulmuşum demek ki ve insan yerine koyup anlatmışım. Gerekeni yapmayan o, kendi bilir bu yüzden...
O an karşı tarafın paylaşmaya daha çok ihtiyacı olabilir. Bizimde anlatacaklarımız varsa başka zamana bırakabiliriz. Arada böyle olur. Yok sürekli durum aynıysa zaten karşında sana saygısı olan biri yoktur. Ufak ufak uzaklaşmak gerekir
Ben bunu yaptım ve yaparım. Hiç çekinmem. Geçen gün birine ne zaman konuşsak dert anlatıyorsun hepimizin derdi var birgünde iyi bir şey söyle dedim🙂 Fırça işe yaramış şimdi selam veriyor ve vınnnnn
Kendi derdini anlatmaktan kaptırmışsa sıkıntı etmem. Ya da ben derdimi anlatırken o kendi derdiyle dalıp gitmişse de. Ama bilerek yapıyorsa ya da cidden sadece kendi dertlerinin dinlenmesini istiyorsa olmaz. Uyarırım, daha da yaparsa uğraşmam.