Her şey ayan beyan ortada olduğunda bile insan neden inkar etmeyi seçer?

Kendini kandırmak daha cazip gelir belki de o an ya da işin içinden çıkamadığı için kabullenmek dışında her şeyi yapar fakat zor zamanlardan nasıl çıkarsan omurgan öyle şekillenir.
Yeri geldiğinde kabullenmeyi bileceksin ki, başka hatalara yer verme. Her şeyde haklı olmak mümkün değil, yanılma payı da bırakmalı kendine veya söylendiğinde tamamen sabit bakarak değil, geniş bakarak kavramalı bir şeyleri. Bu bazıları için cidden çok zor, egolarına yenik düşmek istemiyorlar belki, öyle görüyorlar çünkü fakat dünyanın en normal şeyi bana göre. Bile isteye yapmıyorsa bir şeyleri tabii... Böyle olduğunda tabii ki kabullenmez, son an'a kadar inkar yolunu seçerler. Karşılarında ki insanların bazıları da kanıyor işte, yersen...

Hatalar insanlar için.
Hataları kabul etmek ve devam zorunluluğu varsa da o hataya, buna göre yaşamak gerekir.
Kabul edilmemiş hata, kazma vurulmamış tarla gibidir.
Kurak ve verimsiz. Eksen ekilmez, hiçbir şeye yaramaz.
Hata içinde mutluluk kurulmaz.
Nasıl hataya odaklı olup, yaşamı unutmayacağımız gibi.
Kabulleniş en doğru hamle ve ondan kurtulmak en doğru sona varış olmalı.
Hatasını her halükarda kabul eden insanları bazen kullanıyorlar. Eziyorlar iyice. Nasılsa bu hatalı olduğunu bilir diye daha da üstüne geliyorlar.
Bunun önlemini de almak lazım.
Bazen hatanı seversin birde. O hata sana güzel gelir.
Güzel hatalar yaparsın ve devam edersin.