Evet, susmasını bilen bir insanım. Böyle anlarda gerçekten susup hatanı kabul etmek gerekiyor. Çünkü uzattıkça daha çok yerin dibine batıyorsun. Böyle olunca da işin içinden çıkamıyorsun. Bir süre sonra hatanı düzeltmeye çalışırsın zaten. Biraz zaman vermek gerekiyor.
Hatalı olduğumda susmayı tercih ederim.. Ve biraz zaman geçtiğinda hatamı telafi etmeye çalışırım.. İnsanın hatasını ve yanlışını anlaması ve bilmesi kadar olgun bir davranış yok.. Bu zamanda görüyorum ve duyuyorum ki insanlar haksız da olsa hatalı da olsa zeytinyağı gibi üste çıkıyorlar ve en nefret ettiğim şeydir.. İnsan biraz olgun davranıp hatasını kabullenmeli değilmi.. Hataysa benim yanlışsa benim demeli ve telafi etmeye çalışmalı ama nerde insanlarda yüz utanma duygusu kalmamış maalesef.. Çok üzücü..
Hatalı olduğum zamanlarda çok konuşup kendimi affettirmek için uğraşmam. Kendimce bir açıklama yapıp özür dilerim yalnızca. Sonra kabuğuma çekilirim. Artık gerisi karşı tarafa kalmış. Çok konuşmakla özür dilenmez. Sadece bir savunma yaparım. Kısa ve net... Hatalı olmadığımdan emin olduğumda pes etmem. Muhakkak savunurum kendimi. Ama suçluysam fazla konuşmam. 😊
Konuşurum, haklı olduğumu savunmak için değil. Neden öyle düşündüğümü ya da yaptığımı açıklar ve telafi etme amacına girdiğim için. Haksızsam kabullenmek çok zor değil benim için, bile bile diretmenin bir manası ve mantığı yok benim gözümde.
Merhaba Hatalarımdan ders çıakrmayı severim ve yapılmalı bence. Gelişim için önemli. Susup işlerin iyiye gitmesini veya benim üzerimdeki algıyı kaldırmak gibi bir duruş sergilersem benim pek yararıma olmıyacaktır. O yüzden konuşmayı tercih ederim. westsideee xD. <3
Hatalı olduğumda susmasını da özür dilemesini de bilirim ama hatalı ben olmadığımda karşımdaki üzülmesin yq da aramız bozulmasın diye alttan alma dönemine son verdim.
Hatayı kabul etmek bence erdemliktir. Hatalı olduğun halde bunu devam ettirmek sadece ne kadar inatçı olduğunu ortaya koyar. Ama hata varsa kabul edilir ve nedenine bakılır ona göre çözüme ve düzeltmeye gidilir