Çok sevdiğim bir söz vardır. Hiçbir bahane başarının yerini tutamaz. Bazı insanlar vardır. Başladığı hiçbir işi sonlandıramaz, hiçbir şeyi bacarip içinden çıkamaz. Sonra da olayı dış güçlere bağlamak da dahil bin tane bahane üretir. Sinirinizi zıplatması bir dert, beraber çalıştığı ekibi veya firmayı, kurumu aşağı çekmesi bir dert, itibar kaybınız bir dert. Dert oğlu dert. Bu tür insanlara karşı ne yaparsınız?
Her şeye bir bahanesi olan kişilere karşı tavrınız nedir?
Şunu ayırt edebilmek lazım; Bu bir izah mı, bahane mi? Geçerli/samimi nedenleri olan insanların söylediklerini bahane olarak adlandırmam. Bahane olduğunu sezdiğim açıklamalara da pek kafa yormuyorum. Herkes kendine yakışanı yapıyor. Açık bir dille "keyfim öyle istedi" deseler yemin ediyorum laf etmem. O derece bahaneleri gereksiz buluyorum.
Sevmiyorum, tahammül etmek de istemiyorum bu tarz insanlara Hem her şeye bahanesi vardır bu insanların hem de her zaman haklıdırlar. Karşılarında asla sizin kazanma şansınız yoktur. Lanet olsun der çekilirsiniz.
Dolayısıyla bu tarz insanlar hayatımda ya yoktur ya da ucunda kıyısında dururlar sınırları çoktan çizmişimdir.
Her şeye bahanesi olan insanlara büyümelerini söylerim ve iletişimimi onlarla kısıtlarım. Sorumluluklarını başkalarına atan, kendinde bariz olanı göremeyen kimseleri kendi haline bırakmayı tercih ediyorum. Çünkü onlar için savaşamam sonuçta.
Bahanesi olan kişiye karşı duyarsız olurum.Ben de o işi düştüğünde bahane ile misilleme yaparım ona. Tavrım bu şekilde olur. Herşeye bahanesi olduğunu yüzüne vurmak yerine böyle iade bana daha uygun geliyor.
Hiç sevmediğim insan tipidir gerçekten de herşeye bahanesi olan veya herşeyi ertelen insan a tahammül üm yoktur asla ve ona bir tavsiye verçek olsam şu an bu an gelip geçiyor bence bahanelerin arkasina saklanma kaçirdiğin ve bir daha asla yakalayamayacagın fırsatlar olabilir derdim Baktım yine mi ayni o zaman good luck 🍀 👋🏻