
Victor Hugo

Benim için önemli olan görünenin ötesidir. Hiçbir zaman sadece vitrine bakarak kararlar vermedim. Ruhunu sevmediğim birinin dış görünüşü hiçbir önem arz etmez.
Görünenin ötesine önem veren kalplere ne mutlu. Değil mi karar vermek için bakacağı yer vitrin değil kalbidir, ruhudur insanın. Dış görünüşü değil ruhunun ruhumuzdaki görünüşü önemli.
Günümüzde insanlar karşısında ki insana duyduğu sevgiyi kendine ait sanıyor. Sevgi bize ait bir şey değildir. Onu bencilce bir üslupla -bize iyi hissettirdiği için- kendimize saklamamalıyz. Sevgi sevdiğimiz kişiye sunulması gereken ve onu yüceltmesi gereken bir olgu. Bu açıdan bakabilenler için kişinin kendisi sadece görünen kısmından ibaret değildir. Ona sunulan sevgi karşılığını bedende değil ruhunda bulur.
Çok güzel hülasa ettiniz. Bize ait değil sevdiğimiz kişiye ait olan sevgiyi ona sunmakla, ona kalbimize geçmiş olan hakkını vermekle mükellefiz. Dediğiniz bağlamda sevgiyi sunmak sevdiğimiz kişiyi ve onun kalbindeki bizi de yüceltir. Sevgiyi sundukça da ruhunda buluruz bizi, ruhu oluruz sevgilinin. Ruhları sevenlerin sayılarının artması dileğiyle...
Deniyorum. Ruhunu sevmeyi bilmediğim birinin bedeniyle nereye kadar mutlu olabilirim ki? Ya da öyle biriyle nasıl sağlıklı ilişki kurabilirim? Görsellik ne kadar etkileyici olursa olsun, ruhuyla bütünleşemediğiniz biriyle ömrümüzü birleştiremezsiniz...
Ne mutlu hep deneyin. Hiçbir yere kadar mutlu olamazsınız ruhunu sevmediğiniz birinin bedenini severek varlığınızı yitirirsiniz... Bedeni için sevmek hayatı bir hücrede yaşamakla eş değer olur. Dünyada değil bir hücrede yaşamak o kadarcık hayatta olmak. Öyle biriyle sağlıklı değil komalık bir ilişki kurulur. İnsan ruhunu sevmediğimiz zaman bedenlerimiz birer hastane odasına dönüşür. Görselliğin etkisi günler, kısa anlar bazında son bulur. Ruhun etkisi son nefesimize kadar eşlik, arkadaşlık, dostluk, her şeylik eder. Kesinlikle insan insanın ruhuyla bütün olabilmeli ki bedenler, şekiller değil ömürleri birleşebilsin...
Tamamen ruhları seviyorum.
Ruhunuzla seviyorsunuz, ruhunuza hakkını vererek atıyor kalbiniz... Sonsuzluğun insanısınız.
Cevap
1Cevap
Sevilmeyi hak eden olursa seveceğim.
Hak eden henüz olmasa da hak ettiği anlaşıldığı an hak edeni sevmek lazım. Sevmek ruhumuzdan hak edenin ruhuna akan bir duygular nehridir...
Ruh seviyorum bedende seviyorum ben hep seviyorum
Sevginiz daim olsun. Hep sevebilin.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?