En son ne zaman kendinizi yalnız hissettiniz?

Selamlar,

Kendisini ait hissetmediği bir ortamda olduğunda.. Tanıdık yüzler yabancı, sohbetler bilinmeyen bir dilde, canlılar sanki başka bir galaksiden. Hangi ara istila edilmiştik bu bana benzemeyen garip varlıklar tarafından?
yoksa ben kaçırılmış mıydım, bilmediğim bir gezegene? Fantastik-kurgu filmleri hep bu konuyu işlemişlerdi, inanmamıştım.

Kalmakla, arkaya bakmadan terk etmek arasındaki o gel-gitler, iç sesle yapılan meydan muharebeleri.. Hep cevabı aranan o malum soru; "niye burdayım?" ve sırıtmak zorunda kalmak sanki anlıyormuş, anlaşılıyormuş, hatta mutluymuş gibi.. Nedenini biliyorum, mutsuzluk ayıp, bu çağda. Bu yüzden insan böyle zamanlarda anlıyor kendi yalnızlığının kıymetini.

Beş yıl önce yalnızlığı tercih ettim. Bu beş yılda her dakika, her saniye yalnızlığımı hissettim. Adeta ruhumu yırttı, parçaladı. Ama buna bile alışıyorsun bir zaman sonra. Artık o kadar da acı vermemeye başlıyor.

Çaresizlik olarak görmedim. Böyle yaşamam daha iyi olacaktı. Ve nitekim oldu. Bazen mutsuz olacağın şeyler sana iyi gelebiliyor. Mutsuzluğu göze alarak bu adımı atıyorsun. Bu durumu bildiğin halde, bir zaman sonra iyi gelmeye başlıyor... Mutsuz olsan da.