Genellikle kadınların yaptığı bir durumdur, bu yüzden dolayı haklı bile olsam sinirlenince ağlayacağını bildiğim veya ağlayacağını düşündüğüm bir kadınla asla tartışmam. Hemen o anda tartışmayı bitiririm ya da daha makul konuşmaya başlarım çünkü karşımdaki ağlamaya başlayınca yine ben üzüleceğim. İnsanın ağlayan kadınlara karşı bu kadar zaafının olması çok kötü sonuçlar doğuruyor bazen ama olsun, olması gerekende bu bence.
Haksız olduğu halde bir kadını ezmeye çalışarak ağlatan insanlar ki bunlar genelde erkekler oluyor, fazlasıyla aciz insanlar bana göre. Sinirlenince ağlamak asla bir zayıflık değildir, bir nevi duygu boşalması olarak adlandırılabilir ki kadınlar yapısı ve doğası gereği bu konularda çok hassas olabiliyorlar.
Ben hiç ağladığım bir zamanı hatırlamıyorum. 3-4 yaşına kadar ağladıysam bilemem ama sonrası benim için yok. Ben çoğu duygumu sinirlenerek ya da sakinleşerek yaşadığım için herhangi bir şey olmuyor. Aşırı sinirlenirsem çileden çıkar önüme gelen şeyi yakıp, yıkarım. Onun dışında normalim, sadece kelimelerime yansır. Daha sivri konuşurum ve hazır cevap şeklinde karşı tarafı manipüle ederim.
Bu önceden daha çok oluyordu. Sinirlenmeme ağlamaya başlamam kaçınılmazdı. Fakat şimdilerde, sinirlenince içimdekileri dışarı dilimle döküyorum, gözyaşlarımla değil. :) zaman insanları tabii ki değiştirir, hiç değişmeyecek sandığım huylarım, yapmam dediğim şeyleri artık yapıyor olmam, değiştiğim anlamına gelir. Bu durumdan şikayetçi miyim? Asla. Bi bakıma üzücü. Daha acımasız hissediyorum kendimi başkalarına karşı. Sinirlenince, ağladığımda yine kendime yapıyordum, şimdi bazen zehir zemberek sözlerimle karşımdaki insanı kırıyorum, hakettiğini düşünüyorum. Sinirim geçince “naptım ben ya” oluyor bazı bazı.
Kişilik & Karakter konusunda 14,6b cevap paylaştı.
Sinirden değil genellikle susmam gerektiği zaman ağlıyorum. Içime atma eyleminde yani. Içimde kalan acı beni ağlamaya doğru itiyor ya da çok bunaldığım zaman, yanımda beni iyi hissettirecek kimse olmadığında ağlarım. Sinirlendiğim zaman bağırıyorum ve ağzıma gelen kelimeleri belirli saygı kurallarına uyaraj söylüyorum karşı tarafa. Bazen de o ortamı terk ediyorum ve derin nefesler alıp veriyorum. Ortamda bulunmamak, kötü sonuçların önüne geçiyor. Çünkü o an karşımızdaki kişi de sinirli olabilir ve öyleyse kesin terketme yöntemini kullanıyorum. Pişmanlıklar yaşamamak için en iyi yöntem bu.
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Aşırı derecede sinirlendiğim zaman ağlarım. Kendimi sıktıkça kalp kırmamak adına otutur hırsımdan, öfkemden ağlarım. Ama sabırda bir yere kadar. Taştığı zaman ağzımdan çıkan sözlere hükmedemiyorum.
Evet direkt olarak akıyor gözlerim. Çok elimde değil bu durum ve bu şekilde atabiliyorum sinirimi ancak. Zararsızım ya kendi kendime yaşıyorum öyle öfkemi sinirimi.😬
Kolay ağlayabilen bi insan değilim. Ağlamanın zayıflık belirtisi olduğunu öğrettiler. Sanki ağlarsam kendimi hiç gibi hissettirecek diye ağlama duygusuna bile kapılamıyorum. Belkide duygusuz biriyimdir. 👒
Evet tabii ki hatta çok yakın zamanda oldu, birtakım sebeplerden dolayı fazladan ilaç aldım psikolojik bir ilaçtı. Ve geceden sabaha kadar istemsizce ağlama krizine girdim. Kötü bir gündü benim için, cenazede olsam bu kadar ağlamazdım gerçekten.
Hayır hiç olmadı. Eskiden sinirlendigimde sesimi baya yukseltirdim saygısızlıga kadar giderdi bu. Şimdi hemen kestirip attıgım icin pek sinirlendigim olmuyor.
Ağlamak olmuyoda mideme vuruyo kramp ağrı şişkinlik en son ya istifra ya da cır cır olmaya varıyor sonuç heleki kısır döngüye geçmişsem berbat oluyor oyüzden sinirden uzak kalmaya çabalıyorum
Sinirlendiğim Zaman Ağlamam Öfkeden Gözüm kararır Buda iyi değil işte sinir insana daima hata zararlar yaptırır hayatta Doğrusu Düşünmektir Üzüldüğümde moralim bozuk olursa Ağlarım
1 saat önce slak yerine kondum, sinirimden elim ayağım titredi ve ağladımda. Çünkü bunu hak edecek bir şey de yapmadım. Haaa o niye bunu yaptı onu bilmiyorum.