Asla kendim olamıyorum?

Biliyorum ki kendim olsam sokaktaki köpek bile beni iplemez. Mecbur birçok konuda rol yapıyorum. Bana kalsa çok basit, sade, hareketsiz, bunaltıcı yaşarım. Evden dışarı çıkmak istemiyorum asla. Geçici bir depresyonda değilim. Bu benim hayatım. Hani bilgisayar oynayıp cips yiyen kilolu insanların hayat tarzı benim hoşuma gidiyor. Kimseyle muhatap olmak istemiyorum. Aile bireylerimi sevmiyorum. Özlemiyorum da. Sevgilimden sıkıldım. Askerden geldim hayat hiç gitmiyor. Kazancım iyi sayılır ama işe gitmek de heyecan vermiyor. Her yerde rol yapıyorum.
Asla kendim olamıyorum?
Cevapla