Kendini çok seven bir insan dışardakilerin de sevgisine ihtiyaç duyar mı?

İnsanoğlu dünyay çaresiz ve aciz bir biçimde gelir. Yaradılış tabiatı gereği hayatı bir baskalarının ilgisine bağlıdır. Kişi yetişip olgunlaştıkca , maddi ve manevi olarak geliştikçe kendi hayatını kendi sürdurebilme yetisi kazanır.

Hayata karşı ne kadar güçlenirseniz, o kadar az insana muhtaç hissedersiniz. Bu yönüyle insanların bize gosterecegi ilgi ve sevgiyi insan zaten kendine fazla fazla sağlayabilirse şayet başka insanların sevgisi ve ilgisi onun bir ihtiyacı olmaktan o derece çıkar.

Hayatı, sevgiyi aşkı bir yüz metre yarışına benzetirsek, kendini seven insan bu yarışa 99. Metreden başlamış gibidir.

Kendini çok sevmek...

Aslında yapmamız gereken bir duygu. Çünkü nice kendini sevmeyen insanlar var hayata hep negatif bakmakta ve olumsuz düşünceler içinde karamsarlıktan çıkamamakta.

Ancak kendini aşırı seven birisi aşkı yaşayacağını sanmıyorum çünkü kendini sevmekle öyle bir kaptırmış olacak ki karşı tarafı sevmeyecek ona değer vermeyecek. Ve bu da karşı tarafın bu aşktan hiçbir ümidi kalmadığı düşüncesi oluşur.

Herkes ihtiyaç duyar. Sevgiyi hissetmek, değer görmek.

Kendini sevmeyen başkasını da sevemez. Ama fazla sevmek de iyi olmayabilir. Dengede olmalı her şey hayatta 🙂

Ben duyacağını düşünüyorum

nefse gün gelir senin sevgin yetmez kardeş

Duymaz bence

hayır duymuyorum