Ben mi çok iyi niyetliyim yoksa insanlar mı çok kötü?

Arkadaş, kız seni seviyorum sana şöyle aşığım böyle aşığım diyor. Aradan biraz zaman geçiyor sağlam ve sorun olabilecek bir yalanını yakalıyorum.
Yakaladığım şeyi benden gizliyor ve benim bildiğimden haberi yok. Uyandığında hayatının şokunu yaşayacak.
Bu ve bunun gibi ahlak yoksunları yüzünden kimseye güvenemez oldum. Hissediyorum aslında böyle şeyler olacağını ve hislerim doğru çıkıyor hep. Bazen, doğruları hissetmekte kötü hissettiriyor.
Ben şimdi bu kızı salağa yatıp, yatağa da atabilirim. Ama bu zamana kadar hiçbir kızın duygularıyla oynayıp böyle bir şeye sürüklemedim. Hep dürüst oldum. Yoksa sayısını bilmezdim.
Sorarım size, ben mi çok iyi niyetliyim yoksa insanlar mı çok kötü?
İçimdeki az da olsa kalan iyi niyeti tamamen yok edip önüme geleni ezip geçeyim mi illa üzülmemek için?
Ülkemizdeki insanların gerçekten ahlakı sıfır. Sözde ahlak denince akla biz geliyoruz. Yazık.
Ben mi çok iyi niyetliyim yoksa insanlar mı çok kötü?
Cevapla