En yakın arkadaşımı artık taniyamiyorum?

Son bir iki yıldır gerçekten giderek taniyamamaya başladım. Tam 11 yıllık arkadaşım. En son kendimle ilgili bişey anlatıyım dedim benim yerimde sen olsan aynısını düşünmezmiydin dedim yanımızda başka arkadaşlarımızda vardı bana valla ben senin yerinde olsaydım asla öyle bişey yaşamazdim dedi sırıttı. Ondan önce benim baba tarafıyla asla görüşmediğimi ve bu konuda hassas olduğumu bildiği halde gene yanımızda başka arkadaşlarımızinda yanında bana çok sevdiğin babanneciğinle başlayan bir cümle kurdu. Ki benim o kadına bir kere bile babanne demedigimi bildiği halde. Ne söylesem ne anlatsam ya unutuyo ya da söylediklerimi başka türlü hatirliyo sonrada benimle inatlasiyo. Ya da başkalarıyla yaptığı şeyleri benimle yaptığını zannediyo. Ben ona ne zaman bişey hakkında bilgi versem onu başka biyerde gözünün önünde durmama rağmen başkalarından öğrendiğini söylüyor. İnsanların yanında sürekli beni ezmenin peşinde. Bu zamana kadar ne yapsam hep aynı şeyi yapmaya çalıştı. Eline bir kere kitap almayan kız ben yanında kitap aldım diye alıp kitap okudu. Ben ne anlatmaya kalksam hayır o öyle değil deyip kendi doğrusunu yanlış olsada kabul ettirmeye çalışıyor ben artık zaten pes ettim çünkü gerçekten ruhsal sağligimdan olucam. Arkadaşlığımızı kesiyim desem bütün yakın arkadaşlarımız ortak ama gerçekten artık onun olduğu yerlerde hiç zAman geçirmek içimden gelmiyo resmen içime kapaniyorum. Sürekli baskınlık kurmaya çalışıyor. Daha bunun gibi bir sürü şey. Napicami şaşırdım. Hayır soruyorum benimle bı problemin mi var diye hayır neden olsun diyo ama bişey olduğu açık ve net belli