İnsanın doğasında vardır eğer mutsuz iseniz dışarıyı da mutsuz görürsünüz. O sırıtıyor ama aslında içinde neler dönüyor neler gibi düşünceleriniz olabilir. Siz mutluyken karşı tarafı üzgün gördüğünüzde ne taklitçi vır vır ağlıyor p*şt her şey kendisine ilgileri çekmek için gibi düşünceleriniz olabilir. Yani bende bu düşüncelere ara ara girdiğime şahit oldum diyebiliriz. Bu nedenle hiç bir zaman mutsuz olduğumda karşı tarafın mutluluğuna sinir olmuyorum.
Ancak bu durum en yakın arkadaşlarınız ve çok tanıdığınız bireylerde değişkenlik gösterebilir nihayetinde sinirlenip kafasına kafasına vurabilirsiniz. Bunun bir örneğini en yakın arkadaşımda yaşadım ama merak etmeyin kafasına vurmadım çünkü biliyordum ki kafasına vursaydım oda vuracaktı ve o boksördü o nedenle sadece küfürler savurup uzaklaşmasını istedim. Bu bir çaresizlikti ama ne yapalım ş*refsiz ret edildiğim kız yüzünden yüzüme yüzüme kahkahalar atıyordu... Moralim bozulmazdı ama bu p*ştun bu yaptığından sonra mutsuz ve moralsiz ve sinirli oldum. Neyse o kız hala uzakta bir yerde ret ettiği bir birey olarak biliyor beni :D
Bu arkadaşlarınız bu durumları size yaşatırken yapabileceğiniz şey ondan 1 hafta uzaklaşmak ve onun 1 hafta içinde bu konudan rahatsız olduğunuzu anlaması ve aşırı düzeyde kahkaha yerine hafif gülmelere kalacak kadar beklemek :D
Ruh hali inişli çıkışlı olması sürekli mutlu olmaya göre daha iyi bir şey. Mutluluk monotonlaşırsa bu sefer mutluluk da tat vermemeye başlar. Bunu bildiğim için ben mutsuzken birilerinin mutlu olması batmaz. Ruh hali sürekli mutlu olan insanlar daha çabuk depresifleşir.
Okurken bi güldüm 😃 Hayır sinir olmam ben mutsuzken bir başkasının mutlu olmasına. Ben mutluyken de bir başkası mutsuz çünkü bir yerlerde. Hayat insanlara hep aynı ikramı sunmuyor. Herkes gün içersinde farklı farklı şeyler yaşıyor, hayatın belli renkleri var. İyisi ile kötüsü ile bizler de bu renkleri üzerimize alıyoruz bazen. Önemli olan iyi şeylerin de kötü şeylerin de geçici olduğunu bilmektir bana göre. Bir başkası neden öyle ya da ben neden böyleyim demedim, demem de hiç.
Neden bende mutlu olamıyorum diyorum kendi kendime ama sinir olmuyorum kimseye. Beniim çabalayarak kazandığım hayatı bir başkası oturduğu yerden sahip olduğunda çok zoruma gidiyor bazen. Hayatımı ve kaderimi böyle kabul ettim Yani ne zaman olsam ağlayacağım gün yakındır diye düşünüyorum o kadar mutluluk bana uzak geliyor 😐
benim dışında herkes mutlu olabilir zaten bu duruma alışkınım ben mutlu olunca biraz kendime şaşırıyorum aslında :) sonrası daha mutsuzluk geliyor olağan olan şey geldiğinde iyi hissediyorum
bazen yaşaman gereken şeyler vardır, başka insanlarında şansı o günlerde iyidir, bir şeylerin karşılığını o gün alır, bu ilahi düzen benden bağımsız bence... bir gün ben mutluyken başkasının üzgün vaktine denk gelebilir. Önemli olan birbirimize bunun dengesini kurarak destek olmak
Hayır olmam ama yanımda da hahara kikiri falan yapmasınlar yani. Mutsuz olduğumda genelde insanlardan uzak dururum. Şimdi birisi patavatsızlık yapar elimin tersiyle vururum falan.
Yok yaa bir insan baskasinin mutluluguna sinir oluyorsa o fesat haset bir tiptir. Ztn oyle kolay kolay mutsuz olan biri degilim ama mesela benim en mutsuz oldugum donemde arkadasima evlenme teklifi edildi butun hazirliklara bizzat bende yardim ettim ve o mutluluga ortak oldugum icin kendi mutsuzlugumu unutup duzeldim kendime geldim.
Ben mutsuzken kimin mutlu oldugunun ne yasadiginin cok bi onemi yok acikcasi hatta benim yasadigim duygu disinda baskalarinin ne yasadigi ile ilgilenmem sonucta yastiga basimi koydugumda kendi vicdanimla hesaplasiyorum kimseyle degil
Olmam öyle karınsız birisi değilim, ben mutsuzsam sebebi vardır ve sebebini mutlu olan kişiler neden olmamıştır, aksine mutlu insanları görünce bende enerjik oluyorum.
Hayır, hiç hem de… İnsanların mutlulukları beni de mutlu eder. Mutsuzluk benim mutsuzluğun, niye başkalarının mutluluğunu mutsuzluğunu pekiştirmek için kullanayım ki?
Hayır sinir olmam. Kendi hayatımın sorumluluğunu sonuçlarını başkalarına yıkmam. Onlar mutlu niye ben değilim demem. Hele yakınımdakiler mutluysa bende mutlu olurum.
Hayır, çünkü benim mutsuz olmam, mutlu insanların suçu değil
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Maalesef evet. Ama bu aralar kendimi değiştirmeye çalişiyorum. Ben mutsuz olabilirim ama başkasinin mutluluğunu hrle ki en yakinlarimin çekememek çok yanliş. Ama düzelmesi de zor bir durum
Ne açıdan baktığın önemli. canım sıkkınken etrafımda mal mal gülen insan istemem. Ve kimsenin mutluluğu da beni bozmaz. Aksine güzel bir şey, bu ülkede zor olsa da keşke herkes mutlu olsa. kendi sıkıntım yüzünden de kimsenin enerjisini düşürmem.
Şöyle ki çoğu insan haketmedigi halde yaşıyor herkesin kolayca ulaştığı mutluluk bana hep pahalıya patlıyor bu yüzden çoğu insan mutlu olunca üzülürüm niye ben mutlu edilmiyorum veya olamıyorum diye
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Evet sinir olduğum insanı mutlu görürsem daha çok sinir olurum böylede psikopatm