https://youtu.be/DGvJoAueZmQ Sözün, ağızdan birkez çıkması herşeyi bitirir mi? Bitirebilir... İnsanın öyle anlarda öfkeyle haraket etmesi büyük olasılık. Dil bu kemiği yok ki. Kim bilir nasıl da acımasızca çıkar o kelimeler ağızdan öfkeyle. Peki öfke geçtikten sonra... Pişmanlık kol gezmez mi? Çok değerli ise kırdığın kişi...
Öfkeyle kalkan zarar ile oturur! Diye boşa dememişler. Sana göre; ağızdan öfkeyle çıkan kelimeler herşeyi bitirir mi?
Sana göre; ağzından öfkeyle çıkan kelimeler her şeyi bitirir mi?
Bi arkadaşım "dilin kemiği yok. O yüzden ara sıra ısırırız acıyı tatsın diye 'demişti. Sanırım harikaydı. Öfke ile söylediğin söz tasarlanmış olmuyor, ancak bir kıyam kuvvetinde ise yer yerinden oynuyor evelallah. Bazen kapıyı çekip gidebiliriz sakinleşince konuşalım diye, bazen de el sallarız bitmişliği check etmek için. Kimisinin sözleri kulak memesi yumuşaklığına denk gelir, kimisinin okkalı tokat kuvvetine... Ben bu yüzden korkarım sinirimden. Neticede hangisine denk geldiği ile ilgili acı tecrübelerim mevcut heybemde.
İnsan öfkeliyken de kendini bilmeli bana göre.. Mesela öfkeliydim bahanesinin ardına sığınıp haysiyet, onur, gurur gibi kavramları rencide etmemeli kişiler.. Çünkü dilin kemiği yok bunu biliyorum ama dilden dökülenler de kurşun kalem yazısı değil, silinmiyor.. O sebeple çok öfkeliysem benden uzak durulmasını isterim.. İstemeden bir şey demek istemiyorum çünkü, yükselebiliyorum yalan yok.. Öfkeliyken beni bilen insanlar da benden uzak dururlar o esnada çünkü zehirleyebiliyorum istemeden.. En azından kendimin farkındayım ve buna göre önlem almaya çalışıyorum.. He ama bak hak eden insanlara havada karada yapıştırmak gerekirse affetmem o ayrı.. Keyifli akşamlar..
Öfkem kontrollüdür, bu yüzden ağzımdan kolay kolay bir şey çıkmaz öyle anlarda. Daha çok susmayı tercih ederim ve yalnız kalmak isterim. Sakinleştikten sonra düzgün ve daha doğru bir iletişim kurabilirim. Kendimden biliyorum çünkü, öfke anında dahi olsa karşında ki insan sözleriyle seni fazlaca kırıp, incitebiliyor. Ben hiç kimseye bunu yapmak istemiyorum…
Evet bitirir, o yüzden söz ağızdan çıkana kadar senin esirindir. Ağızdan çıktıktan sonra sen onun esiri olursun diye boşuna denilmiyor. Sinirli bile olsak diyeceğimiz sözlerin önünü arkasını düşünerek demeliyiz, diğer türlü geri dönüşü zor olup uğraşmamak için...
Çok önemli ve hassas bir konu. Öfke gelince akıl gider boşuna söylenmedi... Bir de kırılmasına cüret edilen kalpler... Kabul edilmesine aldırılmayan dua kabul saatleri... Ruhta iz ve leke bırakan travmalar... Hatta kişinin umarsızca mahvettiği hayatı ve diğer hayatlar! İnsan kelimelerine çok dikkat etmeli... Öfke insanı esir almadan, insan kelimelerine mukayyet olmalı gerçekten. Çok kapsamlı, derin. Maddi ve manevi ayrıntılar düşündürüyor...
Genelde susmak tercihim öfkem olduğu zaman. Kendimle kalmak istiyorum anlaşılamadığımda. Bazı insanlar o kadar herşeye kabul ki haliyle şüpheye düşürüyorlar insanı. Hiç mi sorun yok yani? Ben miyim tek sorun? Yoksa sorunsuzluk mu güzel olan? Kafamda soru işaretleri varken her şey havada asılı duruyorken koşamam ben yapamam ki ! Kendi kendime kızıyorum karşıdaki kişilerden almıyorum hırsımı. Ben yetiyorum kendime başkalarına ihtiyacım yok.
En korktuğum ve çekindiğim şeydir. Öfke ile hareket etmek , söz söylemek veya karar almak. Zira aklıselimi elden bırakmak olur. Her şeyi bitirmese bile (ki bir kalemde silip atmak bana göre değildir) insanın ruhunda onulmaz bir yara açar. Hem söyleyene , hem söylenene. Hülasa, Öfke ile kalkan , zararla oturur!
Bazi zmnlarda bitirir. Ben cok cabuk alev alan biriyim o yuzden sinirliyken agzimdan cikani kulagim duymuyor bazen ve karsimdakini cok kiriyorum. Bu huyumu törpulemeye calisiyorum iyi bir sey degil. Agizdan cikan laflar dönulmez yollara sokuyor bazen insani dikkat etmek gerekiyor🌸
Kişilik & Karakter konusunda 19,5b cevap paylaştı.
Ağızdan öfkeyle birşeylerin çıkması karşu tarafa saygının bitmesi demek. Kimse sevdiğine öfkesini kusamaz. Öfkesini sevdiğim dediği kişiye kusuyor ise ortada sevgi ve saygı kalmamış, içinde biriktirdiği herşeyi döküyor demektir. Bu sürecin ardından o ilişki benim için biter. Bir defa saygı sınırını ihlal eden artık hep yapar bunu.
Valla bazı sözler ne kadar sinirli olunursa olsun söylenmemeli zira sen o sinirle söylüyorsun ama karşı taraf onu unutmuyor, bilginiz olsun. Mesela bir kere söylersin iki kere söylersin ama her tartışmada o tarz kelimeler rutin bir şekilde söylenmeye başlanırsa orada saygı biter. Tam o noktada da senin ona olan sevgin mi yoksa kendine olan gururun mu sorusuna cevap verilmesi gerekir.
Hangimiz sinirleniyoruz ki, sinirlendiğimizde ister istemez ağzımızdan istenmeyen sözcüklerin çıkmasına neden olabiliyoruz. Ancak, bazı sözcükler vardır ki, işte bunların geri dönüşü yoktur. Önemli olan da , ne olursa olsun geri dönüşü olmayan sözcükleri kullanmamak gerekiyor.
Bana gelince; sinirlenince evet istenmeyen sözcükler ağzımdan çıkabilir. Ama, bir şekilde daha sonra karşı tarafın gönlünü alırım...
Öfkeyle kalkan zararla oturur diye boşuna denmemiş ama bazı zamanlar insanın sabrının sınanmasının da sınırı oluyor. Bu sınır aşılınca bir şeyler söyleniyor. Ben biraz dobrayım ama kimseyi kırmak gibi amacım olmaz ama cahilliğe de tahammülüm yok işte. Öfkeli olmayı hayatım boyunca sevemedim.
Söylenen sözlerin ağırlığına bağlı. Fazla ağır olmayan, affedilmesi mümkün sözler problem yaratmaz. Ancak daha ağır (özellikle de küfür) sözler her şeyi bitirebilir. Ben küfür içerikli hiçbir sözü kaldıramıyorum. Duygusal anlamda kırıcı sözlere bile tahammülüm vardır ama buna yok...
Öfkeyle söylüyorsam zaten bitmek üzeredir, çünkü kolay öfkeye kapılmam. Öfkeden dolayı ilişkiyi bitiriyor ise zaten benden eyvallah olur. Pişman olmadım, pişmanlık duymam. Çünkü biliyorum ki hayatıma aldığım her kişiden eminim ki daha iyi ve kaliteli biriyim.
Ola ki karşı taraf öfkeyle veya blöf yaparak bitirmek istedi. O andan itibaren asla dönüşüm yoktur.
Her şeyi bitirmez ama kalbi kırar. Eskisi gibi olmaz yani. Her şey hafızada bellekte kalır. Bazen o kelimeleri söyleyen sesini hatırlar tekrar üzülürsünüz.
Söylenen sözden çok karşıdaki insana nasıl ne şekilde, hangi ruh halinde ulaştığı da önemlidir. Sonuçta herşeyin bitip bitmediğini karşıdaki oylar, kararlaştırır.
Maalesef öfkeye hakim olmayınca bu tip üzücü durumlar yaşanıyor. Öfkeyle çıkan kelimeler herşeyi bitirebiliyor. O yüzen bin düşünüp bir konuşmak her zaman yarar sağlar.
Bitirir, bazen bunu unuttuğumda öfkelendiğim zaman istemsizce karşımdaki insanın kalbini kırabiliyorum. Bu yüzden öfkeliyken kimseyle konuşmak istemiyorum.
Eğer öfkelenmiş ve konuşmaya başlamışsa geri dönüşü olmayacak şekilde her şey biter geri dönüşü olmaz
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(18-24)
+1 yıl
Ben sözlerime dikkat ederim , seçerek konuşurum ama bi ablam kavga anında beni kıracak sözler ediyor ve gerçekten beni üzüyor sonrasında bunu niye söyledin deyince içimden demedim diyor ama pek inanmıyorum...
Bitirmişliği oldu ne yazık ki. Çünkü çok dik başlıyım. 😂 ama hayatındaki insab huyunu biliyorsa ve seni gerçekten seviyorsa bir zaman sonra orta yol bulunuyor. Özür dilemeyi bilmekte gerekiyor tabi😂 yaşadım, onayladım