herkesi idare etmek dert dinlemek sorun çıkmak sorunların altına girmek.. sırtına hep büyük yükleri yüklemek kendisini düşünmeyip sevdikleri için kendini feda etmek.. Bütün derdi kederi tek başına çekmek Sanırım rolüm herkese yetmek ama kendine yetememek Şu ana kadar bu rolümün hakkını verdiğimi düşünüyorum fazlasını yapmış olabilirim hatta Oscar verselerdi kesin alırdım ama oscar vermiyorlar hayattaki rolümüze yaşayıp gidiyoruz işte ölene kadar da öldükten sonra ne derler hakkımda arkamdan bilmem
başrol.. çünkü cüzi irade içerisinde yaptığım her şey, düşündüğüm her konu, her atılım, benim başyapıtım.. doğal olarak bu başrol olma düşüncesi bile sorumluluk, haddi bilme, tevazuyu da beraberinde getiriyor..
Hayatta bana bir rol verilmiş oynamam için. Bunu da guzel bir şekilde oynadığımı düşünüyorum. Ne gerekiyorsa olması gereken neyse yapıyorum çünkü. Ama bu rolün içindeki kadın ben degilim. Benim ruhum çok uzaklarda çok güzel şeylerin pesinde. İçi boş bir kuklayım sadece.
Henüz asıl rolümü keşfedemedim. Yaşıyoruz ama neyi, ne kadar farkında olarak yaşıyoruz. Ve büründüğümüz rollerin hangisi aslında bize ait olmalı bunu bilmiyoruz. Farklı, farklı rolleri yaşıyoruz. Asıl hedeftekini göremiyoruz.
Kimi yerde rolü dağıtıyorlar ben de hakkını vererek oynamaya çalışıyorum. Kimi zamanda senaryoyu yazıyorum. Ama başrol mü figüran mı o oynadığım role göre değişiyor.
Bu yüzden kibirden arınarak mütevazi bir yaşamda yol alırım.
Biraz yaşamak, yaşarken bolca şanssızlık tatmak, kumarda ve aşkta kazanmamak, hayal gücü ve yaratıcılıkta uç noktalara çıkmak, biraz mutlu olmak, biraz mutlu etmek, azıcık sinirlendirmek ve sonra yaşlanıp bir çağın kapısını kapatmak.