İnsanlarla iletişim kurmak sizin için eziyet mi yoksa eğlenceli mi?

İletişim mezunuyum ve çocukluğumdan beri sürekli yeni insanlarla tanışırım. Hem aile yüzünden hem iş gereği böyle oldu. Normal bir şekilde tanışmaya zevkli olabiliyor. Ama diğer türlü baştan tanışmak falan resmen eziyet. Sürekli aynı şeyleri dinle, aynı olaylar farklı yorumlansın falan derken insanı sıkıyor iyice.

Karışık o işler.

Bir yandan insanlara yardım etmeyi seviyorum. Bir yandan da kendimi kullandırtmaktan nefret ediyorum.
Bir yandan sohbet etmeye bayılıyorum. Bir yandan da insanlarla konuşurken içim rahatsız bir hissiyatla doluyor.
Birileri ile her sosyal temasımda heyecanlanır ve garip bir mutluluk hissederim. Lakin çok sevdiğim sessizliğin ve yalnızlığın geri dönmesi için de dua ederim.

Yani, karışık...

İletişim kurmayı seviyorum, sevdiğim insanların sayısı fazla olmasa da. Özellikle yeni insanlar tanıyıp iki çift laf etmek güzel. İnsanları genel olarak pek sevdiğim söylenemez, ama konuşmayı seviyorum. Birileriyle konuşmak, iletişim kurabilmek için onları sevmek zorunda değiliz. Unutma ki her insan başka bir hikaye, başka bir yol, başka bir hayat, başka bir dünya. Bir garibanın da, bir patronun da anlatacak şeyi vardır.

Selamlar,

Eğer iletişiminde zevk aldığım bir insansa hiç zorlanmam aksine aşırı derece de keyif alırım. Genel olarak ikili ilişkilerim çok iyidir. Fakat haz etmediğim bir insansa benim için bu olay ciddi bir eziyete dönebilir işte.