İnsanlarla uğraşmaktan zevk alır mısınız?

Sadece sevdiğim kişilerle uğraşmak keyif verir bana, eğlendirir beni. Bitter, en küçük kardeşim kilo aldı ve devamlı,"kilo almışsın"derim, o da "abla, yapma, kendimle barışık değilim zaten"demişti, ben onun kendisiyle barışık olmayışını yerim. Benden iki yaş küçük olan kardeşimle de uğraşıyorum, uğraşırken de gülüyorum, kızdırmayı çok seviyorum, bir de ortanca çiçeği kardeşim var, onunla iyi değil aramız, bencil ve egolu bir şey o lakin kardeş işte atsan atılmaz, satsan satılmaz, arkadaşını hasetlendirmeye çalışıyordu, arkadaşı kıskanıyor onu, çünkü benim kardeşim daha güzel, daha çekici, ben de dedim ki ona; "senin gerçek karakterini bilse arkadaşın, seni kıskanmak şöyle dursun, senin gibi olmadığına şükreder" , sonra da güldüm kıkır kıkır, delirdi, kafaları yedi, hem uğraşmak için dedim, hem de gerçek düşüncem, arkadaşını niye hasetlendirmeye çalışıyor, o kızı kötü biri haline kendi elleriyle kendisi getiriyor, arasına mesafe koysun uğraşacağına. Her haline gülerim, seviyorum ben kardeşlerimle uğraşmayı, onları deli etmeyi, akabinde de kıkır gülmeyi. İnsanları değil lakin en çok sevdiklerimi çileden çıkarmak beni bahtiyar ediyor. İnsan sevdiğiyle uğraşır bence, sevdiğiyle uğraşmalı, nitekim sevmediğim kişilerle muhattap olmuyorum, tüm her şeyimi kapattım onları, uğraştıklarım en çok sevdiklerim ve en çok kıyamadıklarım da onlar.

Bazen yapıyorum bu sporu hjk