Seni kaybetmekten korkan insanlar var mı hayatında?

Beni kaybetmekten korkan birileri hiç olmadı etrafımda. Gerekli yerlerde gerekli tepkileri göstermediğimden ve gitmem gereken zamanlarda gidemediğimden sebep karşımdakinin gözünde hiç bir zaman değeri olmayanlardanım ben. Birine ısındım mı körü körüne bağlananlardanım, söylediği kırıcı sözlere rağmen duranlardanım. İlişki olarak ta arkadaş olarak ta hatta aile içerisinde bile herkesin kırmaktan çekinmediği kişiyim ben. ‘Kırık cam teorisi’ psikoloji genelde benimkisi. Ben yaşadığım durumu bu sendroma bağlıyorum. Bazen bazı tepkiler verilmeli, bazen gitmeyi bilmeli ve bazen kendi kırıklarını dışarıya gösterebilmeli insan... ve bu bende yok. Kendimi herkesten soyutlamayı marifet zannediyorum, görüşmeyince her şey yolunda zannediyorum. Ama durup ta geriye baktığımda sonucu yine aynı olacak şeyler için göstermediğim tepkilerin pişmanlığını yaşamıyor değilim.

Mutsuzum.
Kimse merak etmiyor beni.
Etrafımda hep nasıl davranmam gerektiğini söyleyen insanlar var.
Kimse anlamadı hiçbir zaman.
Çok acı çekerken annem yanımdaydı.
O da kendi doğrularını kabul ettiğim müddetçe var.
Kendi hayatımı kendim kurduğum zaman
Kimseyle olmak istemiyorum.