Beş parasızım bedenen ruhen ve zihnen zayıfım?

23 yasındayım 1.5 seneyi aşkındır aile evindeyim. Okulu son sınıfta bıraktım. Hukuk kazanmak istiyorum o yuzden bunu yaptım simdi sınav hazırlanıyorum. Hiç arkadaşım yok. Kendi tercihim, herkesle iletisimi kestim. Dışarı çıkmıyorum çünkü eski bir tanıdık görmek istemiyorum bu da benim tercihim. Buradan sıyrılıp gitmem gerekiyor sabrediyorum. Çok zor oluyor kendi dünyamda yaşıyorum günlerce kimseyle konusmadıgım da oluyor ama yalnızlıga alıstırdım kendimi acıya da alıstırdım. Kyk kredimden kalan uc bes kurus vardı o da bitti baba eline bakıyorum yemek dısında hicbir giderim yok. Dısarı da cıkmıyorum ust bas almıyorum arada bir sigara alıyorum. Ama artık gunler gecmez oldu arkadaslar uyu yemek ye tuvalete git tekrar uyu yemek ye tuvalete git ve tekrarla. İnsan psikolojisi bunu kaldırmaz en azından bir mesgale ve tutunacak bir sey istiyor insan. Agırlık seti almıstım vucut icin cunku cok celimsizim sırık gibiyim kemiklerim de ince. Yasıtlarım hep 95 100 kilo. Bense 75kilo omuzlarımda dar. Atıyorum dugun bayram oluyor benle yasıt kuzen iri yarı boy gosteriyor rekabet havası var bense celimsizim. Insan eziliyor. Dedim vucut gelistireyim hem tutunacak bir seyim olur ama bes kurus para yok. Babama diyorum 4 kilo alıyor sonra bitiyor haliyle tekrar demek zorunda kalıyorum sonra yine ve yine soylemek zorunda kalıyorum bu muhabbete girmek istemiyorum artık anneme soyledim actım icimi anne beni evladını hicmi dusunmuyorsun ben psikolojimi bozdum artık bu istegimi cok gorme su laptopu satayım parasıyla spor icin tavuk alayım gidene kadar yapmam lazım diyorum annem satarsan hakkımı helal etmem diyor iyi mi. Ya arkadas ben sastım artık nereye gideyim kime dert yanayım su hayatta tek basıma bes parasız suruklenip duracakmıyım diyorum. O kadar yalnızım ki buraya yazmak istedim icimdekileri. Bana bir akıl verin?