İçinde ki senle, dışarıya yansıttığın sen aynı mıdır?

Hayır, değil. Çoğu zaman kendimi yansıtmıyorum, yansıtamıyorum. Olduğum gibi davranmamı engelliyor bazı şeyler ancak hayatta herkes bir şeyleri rol edinir ve onu yansıtır insanlara. Çok sık yapılan bir şey.

Çok değişken bir durum bu.
Bazen hiç tanımadığım insana en gerçek halimi yansıtırım. Çoğu zaman da hep yanımda olanlara olduğum gibi olamam.
Onaylamadığını hissedeceğin zaman duruyorsun. Bunu umursadığın için değil.
Anlaşılamayacağını bildiğinden.
Seni sen olduğun için seven kimse yok.
Seni onayladığı düşüncelerde olduğun için seven var çoğunlukla. Bu da seni buna zorluyor. Olmadığın kişiyi oynamaya. Fikirlerini gerçek görüşlerini hatta karakterini onlara doğru yontmaya çalışıyorsun.
Sıkışıyorsun bazen o kimliğin içinde.
Patlayacak gibi boğuyor seni o karakter.
Yeter diye çığlıklar yankılanıyor içinde ama susuyorsun.
Kaçıyorsun seni kimsenin bilmediği tanımadığı yerlere, tamamen sen oluyorsun orada, gerçek kimliğinde. Sonra farkediyorsun alıyorsun bu huzurun tadını. Hep orada o dünyada kalmak istiyorsun, çıkasın gelmiyor oradan.

Değilim. Ama bu iki yüzlülük anlamında değil. Dışarıdan çok güçlü görünmeye çalışırım ki herkeste öyle bilir. Ama aksine kırılgan olduğumu bilmezler. Çünkü biraz duygusal birini görünce kalbini kırmadan incitmeden bırakmamak gibi bir huyumuz var. Yani sadece insanlar beni üzmesin diye kendimi bazı konularda farklı yansıtıyorum kısacası 🤷‍♀️