Bir 17 yaş en fazla ne kadar olgunca geçirilebilirse, o derece olgunlukla atlatmıştım o yaşlarımı. Şu anda düzeltmek isteyeceğim, bir kayda değer hiç bi hata yapmamıştım. Bu yüzden nasihata gerek yok bence.)
Bugünkü ben: Başına geleceklerden haberin yok dünya kötü bak bu laf olsun diye değil sen canımsın biliyorum aklını başına al kimseye de güvenme zaten biliyorum ki yansa yansa başın bundan yanar senin kimseye de acıma sakın.
Öğüt versem ne olacak o yaşta, en fazla içimden "seektir len" derim. Gelecekten geldim, şu maçın skoru şu, bu maçın skoru bu, evi arabayı sat bas derdim.
O hatayi yapma aileni takma dinleme hicbir akrabani konusturma kardesim dediklerin tek kalemle silecek onlardan uzak dur gozunu ac kimsenin dedigine inannma son bi not o gün hayatin degisecek
Herşeye rağmen kursa devam etmeyi isterdim Bi arkadaş rahatsız olmasın diye bıraktım ben bıraktık dan Bi ay sonra bırakmış ona rağmen kalsaydım giden o olsaydı ben değil