Gurur karın doyurur mu?

Gereksiz gurur şu hayatta ki en anlamsız şeylerden biridir zira bunun uğruna kaybedilmemesi gereken çok şeyi ve kişiyi kaybeden insanlar var.
Acılarından ölseler de, pişman olsalar da geri adım atmayı kendilerine yediremezler ve içlerinde kalan o yapmak istedikleri bir ton şey ile birlikte yaşamaya çalışırlar. İş işten geçtikten sonra da ona dahi fırsatları kalmaz çünkü hiç bir şey bıraktığın gibi değildir, değişmiştir her şey ve herkes.
Geri adım atmak seni daha güçsüz ya da ezik biri yapmaz, sen insansın mükemmel de olamazsın. Hata yaptığında ya da verdiğin kararların yanlış olduğunu fark ettiğinde düzeltmen için fırsatın varsa eğer bunu kaçırmayıp, telafi ederek çözebileceksin belki de her şeyi. Hayatı kendine bu kadar zor hale getirmeye ne gerek var ya da bu kadar mükemmel olma çabasına? Bir şeylerin içinde birikmesindense dene gör, çözemesen dahi vicdanın rahat kalır en azından. Elinden gelen şeyi yapmışsındır, olmuyorsa bakarsın yoluna. Hayat bir şeyler için fazla kısa, zamanın akışında sürüklenmek kendine yapabileceğin en kötü şeylerden birisi, ne geriye gidebilirsin, ne de önüne bakabilirsin. Doğru anda, doğru zamanda kendini akışa bırakmaktan hiç bir zarar gelmez, çırpındıkça, inat ettikçe batıyor insan...