Arkadaşlıkta ya da ikili ilişkilerde aşılması en zor eşik ama bir kere aşmayı başardığınızda mutlu olmanız gayet mümkün. Eğer aşamıyorsanızda doğru insan değildir karşınızdaki. Zaten doğru insan nedir? Kabullenebileceğiniz insandır biraz.
Birini olduğu gibi kabul etmek neden bu kadar zor?
Olduğu gibi kabul etmeyeceğim bir insan ile zaten hiç bir konuda birlikte olamam. Bir insanın dediğin gibi olduğu şekilde kabul etmek lazım. Daha sonra kendisi isteklerine ve işine geldiği şekilde değiştirmeye çalışmak büyük bir haksızlık.
Toplum olarak bunu bir türlü aşamadık maalesef. Hep istiyoruz ki insanlar bize göre şekillensin. İşime geldiğimi gibi yaşasın. Fakat böyle bir dünya yok. Kimse kimsenin istediği gibi yaşamak zorunda değil.
En büyük yanlış hayalimizde yarattığımız karakteri hayatımızdakilere uygulamaya çalışmak..
Birisini olduğu gibi kabul etmekte zorlanma nedenimiz aslında hayalimizdeki aradığımız istediğimiz arzuladığımı o kişinin bir takım duygular hissettiğimiz kişiye ait olması bunun için çabalıyoruz oysa onu olduğu gibi kabul etsek daha mutlu olmaz mıyız?
insanlar mutlu olmak yerine birisini değiştirmeye o kadar odaklı yaşıyorlar ki asıl önemli olan şeyi kaçıyorlar mutluluk..
Olduğu gibi kabul gören sevilen insanlar oldukça mutlular bunu görmeleri gerek
Ne yani benim sevdiğim birisi ikinci yüzünü sonradan gösterip bana zamanla nankörlük, vicdansızlık yapacak ve bunu böyle kabul edeceğim öyle mi? Yapmayın lütfen onu bırakırım bu kadar net. Ben onu kabulleneceğime o bu karakterini düzeltsin önce.
İkinci bir yüzden bahsetmiyorum. İçeriği iyi okuyun aşamadığınız sorun varsa zaten size göre doğru insan değildir. Nankör insanı kabul etmek değil demek istediğim
Tamam bende diyorum ki aşılacak sorun konuya göre değişir. Ben örnekleme verdim nankörlük diyerek. Bu tip ağır görülen durumlar aşılmaz çünkü o karaktere oturmuş oluyor. Ancak küçük olaylar tabi ki konuşup anlaşıp aşılabilir.
İnsanları olduğu gibi kabul etmeye tahammülümüz kalmamış biraz sanırım. Herkes bizim istediğimiz gibi olsun istiyoruz. En doğru fikir bizimmiş diye görüyoruz. Kibir, bencillik ve empati yoksunluğu en büyük nedenler.
En çok eşler arasında görülüyor bu problem. İki taraf birbirini idare etmeyi bilmiyor ve çatışmalar başlıyor. Eğer karşımızdaki kişinin ciddi eksikleri varsa uyarırız, elinden tutarız ama daha fazlası gelmiyorsa elimizden ya mesafemizi koyarız ya da o insanı olduğu gibi kabul etmenin yollarını ararız.
Birisini olduğu gibi kabul etmek zor değildir , birisinden olduğu gibi davranışları kabul etmek zordur çünkü kişilerden beklentilerimiz farklıdır. Herkes herkesi farklı bir kalıplara koyar ve aklında öyle şekillendirir. Kimse kimsenin karakteriyle , yaşadıklarıyla , ruh haliyle ilgilenmiyor. Varsa yoksa kendilerine nasıl davranıldığı ile alakalı her şey. Bu da iletişimde zorluk çıkartıyor. Aslında kimse kimseyi anlamak istemiyor bizim temel sorunumuz bu ve çözemiyoruz.
Insanoğlu işte çoğu mükemmelliyetçi olmaktan vazgeçse bunlar olmayacak. Birini olduğu gibi kabul etmektense hep yargılarlar hep bir değiştirme çabası içinde olurlar. Genelde böyle insanlar yalniz kalıyor birini değiştirmeye çalışmak kendinden uzaklaştırmak için bir sebep bana göre. Kabullenemiyorsan başından hayatına alma değil mi? Kimse senin stilde yasamak zorunda değil. Herkes olduğu gibi kabullenmek ister kimse değişmek zorunda değil bana göre.
İnsan kendisini olduğu gibi kabul ediyorsa diğer insanlar da onu olduğu gibi kabul eder. Aynı şekilde kendisini kabul eden insan başkalarını da olduğu gibi kabul edebilir ancak. Konunun ucu yine sevgiye geliyor, sevdiğin zaman da insanları olduğu gibi kabul edersin, sana uymayan bazı davranışlarını görmezden gelmek değil konu, seni rahatsız eden davranışı var ise onu açık açık söyleyerek, kaybetmekten korkmayarak söyleyerek, karşı taraf da ilişkiye değer veriyorsa dikkat eder ve çeki düzen verir. Ya da vermez, o zaman da işte uyum yok demek oluyor.
hayatım boyunca kimseyi değiştirmeye çalışmadım, sadece rahatsız olduğum durumları belirttim. Ama benim karşıma nedense hep beni değiştirmek isteyenler çıkıyor. Üzücü bir durum ama alıştım. kendimi değiştirip beğendirmeye çalışmaktansa, yolumu ayırmak daha mantıklı geliyor.
aslında hiç değil en azıdnan benim için bana kendini dürüstçe açan erkeği; hatası günahı vs her şeyiyle başımın tacı yaparım yaptım da arkadaşlık ilişkilerinde de aynısı geçerli. kendini kusursuz olarak yansıtan birini nasıl olduğu gibi kabul edersin ki...
"İnsanlar seni çözemediğinde ön yargılarını kullanır" sözünden yola çıkayım. Çünkü insanları anlamaya çalışmak yargılamaktan daha zordur. Kendi düşüncelerini, değerlerini hatta benliğini bile bir kenara bırakıp o olduğunu düşünmektir. Onun hayatına sahip olduğunu, değerlerini giydiğini düşünmektir anlamak.
Maalesef bunu da başaran çok az insan var. Hepimiz anlaşılmak istiyoruz ama hiç birimiz anlamaya çalışmıyoruz.
Olduğu gibi kabul ediyorum herkesi ya da olduğu gibi gönderiyorum )) değiştirmek ile çaba sarf etmek yorgunluktan başka bir şey değil çünkü kimse değişmez , can çıkar huy çıkmaz
Kesinlikle öyle katılıyorum size. Ama bazı ince çizgiler var zaman aldıkça rayına oturuyor. Ben bu konularda birwz gelenekselciyim. Ama bazen çok modern de olabiliyorum. Denge ve uyumun çok önemli olduğunu düşünüyorum
Çünkü insanlar birini değiştiririm düşüncesiyle yola çıkıyor. Ama bilmelisiniz ki kimse sizin için değişmez. Bu birinden isteyebileyeceğiniz çok büyük vr bencilce bir istektir. Kimse bunu sizin için yapmak istemeyecek.
Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
