Sevinçler mi olgunlaştırır insanı, yoksa Hüzünler mi?

Ders çıkarılabiliniyor ise, dik kafalık ile yapılan yanlışlıklar ve onun sonucunda çekilen acılar.. Sevinçler aksine insanları bazen onulmaz yanlışlara götürebiliyor aşırıya kaçar ise...

Olumsuz şeyler daha sert vurduğu için insana hayal kırıklıkları vs derler ama insan her şeyden ders çıkarmalı. Sevinciyle üzüntüsüyle her şeyiyle olgunlaşmalı insan

Hüzünler insanı yaptığı bir hatadan dolayı geliyorsa o hatayı o insan anlar ve o hata üzerine olgunlaşır, yani hüzünler insanin her hatasını suratına vurur ondan dolayı hüzünler bence

Tecrübe dedi. Ve sonra ekledi, Tecrübe yaninda kardeşi kitaplar :)

Ne hüzün yaşanmadan sevinç anlam kazanır, nede sevinç, hüzünü yaşamadan ne olduğu anlaşılır. Gerektiğinde mutsuz olucaz ki, mutlu anlarımızın kıymetini bilelim.

Hüzün insanı olgunlaştırmaz sadece yaşlandırır ömrünü kısaltır.

Sevinclerde hüzünlerde insanı olgunlaştırır. İkisidee.

Ne kadar üzülürsen o kadar keskinleşirsin ama hep kendinden bişeyler kaybederek !

Demek sevincler bittikten sonra olgunlasmamizda durdu.

Hüzün daha çok olgunlaştırır çünkü hayatı iyi tanırsın insanları tanımaya başlarsın

Acı çekmek insanı olgunlaştırdığı gibi empati yetisinide kuvvetlendirir.

Sanırım hayal kırıklıkları

insanı yaşadıkları olgunlaştırır ^^

sevincin olgunluk yaratabileceğini düşünmüyorum