Her insanın farklı karakteri olduğu gibi farklı tercihleri de vardır. Kimisi daha heyecanlı, daha dinamik, daha sosyal olmayı tercih ederken, kimisi de daha sakin, daha durağan ve kendiyle kalmayı tercih edebilir. Kimisi konuşmayı çok severken, kimisi konuşmayı pek sevmez. Bu, konuşmayı sevmiyor diye antisosyal bir kişiliğe sahip demek değildir. Ne yaparsa yapsın bazı bireylerde durum değişmez. Kendi halinde kalmak ona çok daha iyi gelir. Yalnızlık da nitekim bir tercih meselesi olarak nitelendirilebilir. Kendini yalnızken daha huzurlu hissedebilir. Ama olumsuz söylemler kişiyi bunaltabilir.
Bizden uzak duruyorsun.
Neden insanlardan kaçıyorsun?
Antisosyal misin?
Senin özgüvenin mi yok?
Hayret sen bu kadar çekingensin, nasıl çalışıyorsun?
Bu yüzden hiç arkadaşın yok...gibi söylemler ve daha fazlası bireyi ister istemez "Acaba bende gerçekten bir sorun mu var" düşüncesine iter.
Diğer türlü baktığımız zaman ise, yani daha fazla insanlarla vakit geçirmek isteyen bireylerde de şöyle bir sorun olabilir.
Ne kadar fazla geziyorsun.
Sen hayatta yalnız kalamazsın.
Bazen çok konuşuyorsun.
Biraz da evde otur... gibi söylemler olabiliyor.
Halbuki bunlar kişinin kendi tercihleri ile alakalı durumlardır.
Yerine ve zamanına göre aslında ikisi de gereklidir. Zaman zaman insanlarla da vakit geçirmek, fikir alışverişi yapmak, iletişim kurabilmek, aktivite yapabilmek çok iyi gelirken, zaman olur ki yalnız kalmak, kendini dinlemek, bir süre her şeye mola vermek çok iyi gelir. Tabii şöyle bir durum oluyor. Her bireyde ikisini de uygulayan kişi çok olmuyor. Özellikle çevresel faktörler olunca , ailevi sorunlar olunca , özel sorunlar olunca ve çeşitli sorunlarla karşılaşınca, birey kendini yalnızlaştırmaya başlıyor. Kendini daha güvende hissediyor. Kimseye güveni kalmıyor, ama tekrar tekrar aynı sorunlarla karşılaşmamak için kendi halinde kalmanın en güzeli olduğunu düşünüyor. Bu süreç zamanla alışkanlık haline de dönüşebiliyor. Alışkanlık haline dönüşmesi pek iyi bir durum olmuyor. Çünkü kendini zamanla insanlara kapatabiliyor. O yüzden aslında hayat da bir şekilde insanları yönlendiriyor gibi. İnsan insana iyi gelir, güzel insanlar oldukça tabii. Yalnızlık da insana iyi gelir kendi halini ölçmek ve sağlıklı karar vermek için.
Bana iyi gelen insanları hicbir şeye değişmem. Onlar da ailem ve sevdiğim adam oluyor.🙏 Hayatımın merkezi sevdiklerimden ibaret onların olmadığı yalnız bir yaşam düşünmek bile ıstemem. Allah yokluklarını göstermesin allah sevdiklerimize uzun ömürler versin. 😊 Yalnızlık bir yere kadar bir süre sonra yalnızlık da yıpratiyor insani. Her zaman tutunacak bir dalı olmali bir insanın yalnızlık hayatta başa gelecek en zor durumlardan biri allah kimseyi sınamasın yalnızlık ile.
Ben kendimle vakit geçirmekten hoşlanıyorum; güzel vakit geçirmek için bir başkasına ihtiyaç duymuyorum. Ancak bana iyi gelen insanları, yalnızlığa biraz daha fazla tercih ediyorum. Sonuçta her zaman yalnız kalabiliriz. Ancak iyi gelen insanlarla her zaman birarada bulunamıyorsanız, onları tercih edeceksinizdir, mutlaka :) Bir de zaman açısından bakarsak, yaşam uzun bir süreç.. Ve bir anımız bir anımızı tutmazken, kimi zaman yalnız kalmayı, kimi zamansa, bunun aksine, iyi gelen birileriyle birlikte olmayı tercih edebiliriz. Şartlara bağlı bu durum gördüğünüz gibi.. Birçok insan için bunun cevabı değişebileceği gibi, tek bir insan için de duruma bağlı olarak değişebilir. Son söz olarak, insan sosyal bir varlıktır. Yani yalnızlığı, iyi gelen birilerine tercih ediyorsak, depresyonda mıyız irdelemek lazım diye düşünüyorum. :) Her ne kadar yalnız mutlu olsa da bir kişi, bazı şeylerin eksikliğini hisseder, çünkü insan insanın ihtiyacıdır... En azından ben böyle bir kesin kanı sahibiyim..
İki şekilde de idare edebiliyorum. Bana iyi gelen insanları hiçbir şeye değişmem fakat kendi kendime yetebilmeyi öğrenip sürdürüyorum. Kendi kendime iyi gelmeyi deniyorum. Kendi kendime de yetiyorum. Sinemaya yalnız gitmek, yalnızken bir hobi edinmek, dizi ve filmleri yalnız izlemek ve bazı aktivitelere yalnız katılmak üzücü gibi görünse de kendimi daha güçlü hissetmemi sağlıyor. Bana iyi gelen insanları çok seviyorum, fakat her şeyden önce kendi kendime iyi gelmeye çalışıyorum. Çünkü çevremdeki tüm insanların bir gün eskisi kadar yanımda olmayacaklarını ya da olamayacaklarını biliyorum. İnsan kendini her ikisine de alıştırmalı ve bu şekilde yetiştirmeli bence.
Bana iyi gelenler sadece insanlar değil "iyi insanlar"dır. Çünkü biliyoruz ki bizi bu hayatta en çok insanlar yoruyor. Ama bazı insanlar da vardır ki bizi yormaz ve bizi anlamak için çaba harcarlar. Böyle insanların da hayatımda olması beni hep mutlu eder. Bazen bir yalnızlığı da tercih ederim. Ama bunun da en büyük sebebi yanlış insanlarla beraber olmamdır. İşte tüm bunlardan dolayı hayatta edindiğim hakikat şudur; tüm insanları değil beni yoran insanları hayatımdan çıkarıyorum...
Kesinlikle kaliteli bir yalnızlık boktan bir kalabalıktan çok daha iyidir benim için.. :) Kaliteli insanlar da tabi ki zaman zaman hayatımın bir parçası olsun.. Keyifli geceler..
İyi gelen insanları yakınımda tutarım. Siestalarıma davet ederim. Davet edilirim. Bu keyiflidir. Yalnızlığı seviyorum zaman zaman. Kendimi dinlemek iyi gelir. Hele ki, keyifli bir plajda, mum da yanan ateşi fark ettiğim de. Yine de biri katılır. Katarım, tabiatım kurusun...
Yalnızlıkla yalıtılmış biri olarak bununla barışığımdır ama insan sosyal bir varlık ve ne kadar istesede bi yerden sonra yarım hissetmeyi başlıyor bizi tamamlicak insanı bulursak hayatı onunla paylasmalıyız. Az insan çok huzur iyidir dedikodudan fitne fesatlardan uzak.
İkisini de ara sıra hissetmek daha iyi çünkü yalnızlığı hissetmezsem iyi gelen insanların kıymetini bilemem. İyi gelen insanlar da olmazsa kendimi aşırı mutsuz ve karamsar hissederim. İyi gelen insan da yok gerçi ama...
Hayatımda elbetteki sevdiğim dostlarım var ama kişi bazlı yaşamam hayatımı. Çoğu kez onlar bana katılır, ben onlara katılmam. Tek başıma bir cumhuriyetimdir.
Bana iyi gelen insanlar da var fakat yalnızlığımla çok daha mutlu ve huzurlu hissediyorum. Kendimle daha çok eğleniyorum, hiç bir şey yapmasam dahi o sakinlik ve sessizlik hali fazla iyi hissettiriyor.
Yalnızlığı seviyorum, insanlardan ne kadar uzak olursam o kadar iyi çünkü herkes boş konuşuyor, kalp kırıyor, can sıkıyor. Bunlara maruz kalacağıma kapımı sıkıca kilitler çok gerekmedikçe evimden dışarıya çıkmam. Evde de hiç sıkılmam, hobi, uğraş bitmez bende çünkü, çok da güzel zaman geçiririm.
Yalnızken daha mutlu ve huzurluyum. arkadaşlarımlayken sanki kendim için değil başkalarının mutluluğu için yaşıyormuşum gibi geliyor. hiç bir şey duygu hissetmiyorum. zaman kaybı benim için.
Yalnız olmayı severim ama yalnızlık bir yere kadar belki kişiden kişiye değişir bu sefer de yalnızlıktan etkileniyorsun birisi ile muhabbet ediyorsun sonra tekrardan yalnızlığa dönüyorsun
Insanlarin yalnizlik tanimi ne kadar komik... kafa dinlemeyi yanlizlik falan saniyorlar... yalnizlik. bir tercih degil sonuctur... seni anlayan kimsenin olmamasi sonucu
Bilemiyorum. Yalnızlığa alıştığım için insanlarla iç içe olmak bir süre sonra boğuyor beni. Fakat yalnızken de keşke beni gerçekten anlayacak biri ile iki lafın belini kırıyor olsaydım diyorum
Yalnızlık.. dinlediğim müziği kitaplarımı tercih ederim genelde. insanız, insana htiyaç duyduğumuz zamanlarda var elbet. fakat orada da bir kişi olsun hepsine bedel olsun.
Yalnızlık, sessizlik ve doğa bana huzurlu geliyor tabiki yalnızlığıma eşlik edecek sevdiğim bir kız olsaydı isterdim ama henüz karşılaşmadım o yüzden şimdilik bunlar 💫
Bana en iyi gelen yine benim. Canim mi sıkkın kendime kahve ısmarlar otururum saatlerce kendimle baş başa. Yürüyüşe alışverişe mi çıkmak istiyorum yine kendi kendime. bana kim lâzım ben lazim ben bana yeterim evelallah 🙏
Bana iyi gelecek insan yok gibi şu an hayatımda durum benimle alakalı belki de bu ara her şey mutsuz ediyor beni, herkes. Kendimle vakit geçirmek en iyisi şu an. Hatta saatlerce uyumak istiyorum
Bazı anlarda insan kimseyi istemez yalnız kalarak iç huzurunu bulur bazen de yalnız kaldığında yanında huzur bulacağı kişiyi ister o anki kişinin psikolojik durumuna göre değişebilir
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(18-24)
+1 yıl
Hayatta arkadaşların olda bile her zaman tek başınasın, o yüzden yalnızlık.
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
İnsanlar, genelde kolay arkadaş ediniyorum, güzel ilişkilerim oluyor
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Merhabalar,
Her insanın farklı karakteri olduğu gibi farklı tercihleri de vardır. Kimisi daha heyecanlı, daha dinamik, daha sosyal olmayı tercih ederken, kimisi de daha sakin, daha durağan ve kendiyle kalmayı tercih edebilir. Kimisi konuşmayı çok severken, kimisi konuşmayı pek sevmez. Bu, konuşmayı sevmiyor diye antisosyal bir kişiliğe sahip demek değildir. Ne yaparsa yapsın bazı bireylerde durum değişmez. Kendi halinde kalmak ona çok daha iyi gelir. Yalnızlık da nitekim bir tercih meselesi olarak nitelendirilebilir. Kendini yalnızken daha huzurlu hissedebilir. Ama olumsuz söylemler kişiyi bunaltabilir.
Diğer türlü baktığımız zaman ise, yani daha fazla insanlarla vakit geçirmek isteyen bireylerde de şöyle bir sorun olabilir.
Halbuki bunlar kişinin kendi tercihleri ile alakalı durumlardır.
Yerine ve zamanına göre aslında ikisi de gereklidir. Zaman zaman insanlarla da vakit geçirmek, fikir alışverişi yapmak, iletişim kurabilmek, aktivite yapabilmek çok iyi gelirken, zaman olur ki yalnız kalmak, kendini dinlemek, bir süre her şeye mola vermek çok iyi gelir.
Tabii şöyle bir durum oluyor. Her bireyde ikisini de uygulayan kişi çok olmuyor. Özellikle çevresel faktörler olunca , ailevi sorunlar olunca , özel sorunlar olunca ve çeşitli sorunlarla karşılaşınca, birey kendini yalnızlaştırmaya başlıyor. Kendini daha güvende hissediyor. Kimseye güveni kalmıyor, ama tekrar tekrar aynı sorunlarla karşılaşmamak için kendi halinde kalmanın en güzeli olduğunu düşünüyor. Bu süreç zamanla alışkanlık haline de dönüşebiliyor. Alışkanlık haline dönüşmesi pek iyi bir durum olmuyor. Çünkü kendini zamanla insanlara kapatabiliyor. O yüzden aslında hayat da bir şekilde insanları yönlendiriyor gibi. İnsan insana iyi gelir, güzel insanlar oldukça tabii. Yalnızlık da insana iyi gelir kendi halini ölçmek ve sağlıklı karar vermek için.
Sevgiyle 🤍
Galiba sabah bir yanlışlık oldu.
Görüşümü yanlış yazdım istemeyerek
Bu sebeple bi bilenden özür diliyorum